Η χρήση της Αχιλλέας

Συνδυαστικότητα της Αχιλλέας με άλλα βότανα

Η Αχιλλέα συνδυάζεται πολύ καλά με το Ζαμπούκο και την μέντα ή το δυόσμο για κρυολογήματα και πυρετούς, με το φλαμούρι για την υπέρταση και το Χαμομήλι για τη δυσπεψία. Επίσης συνδυάζεται με περγαμόντο, ύσσωπο, ιεροβότανο, κέδρο, άρκευθο, λεμόνι, μανταρίνι, μελισσόχορτο, δεντρολίβανο, βετιβέρ, τσαγιόδεντρο, πεύκο, βαλεριάνα, μυρτιά.

Συνταγές με Αχιλλέα για εσωτερική χρήση

•  Πόνοι περιόδου, δυσπεψία και άλλες στομαχικές ανωμαλίες

Κάνουμε έγχυμα 1 μέρος Αχιλλέας, 10 μέρη βρασμένου νερού και αφήνουμε το μίγμα για 20 λεπτά. Το πίνουμε ζεστό 2- 3 φορές την ημέρα.

•  Δυσπεψία

Φτιάχνουμε βάμμα Αχιλλέας και παίρνουμε 20 σταγόνες, 3 φορές την ημέρα, το πρωί 6 σταγόνες, το μεσημέρι και το βράδυ από 7 σταγόνες διαλυμένες πάντα μέσα στο τσάι μας.

•  Λοιμώξεις του πεπτικού

Αναμιγνύουμε ίσα μέρη από Αχιλλέα, μέντα (Menta piperita) και Καλογιάννη (Nepeta cataria). Φτιάχνουμε ένα αφέψημα με 2 κουταλάκια του γλυκού από το μίγμα σε 1 φλιτζάνι νερό. Πίνουμε 2 φορές την ημέρα.

•  Ρύθμιση εμμήνων

Για κοπέλες που έχουν άτακτο ρυθμό εμμήνων να πίνουν έγχυμα από μίγμα Αχιλλέα, χαμομήλι και μελισσόχορτο, σύμφωνα με τη φαρμακολογία Κωστή.

•  Κρυολόγημα

Αναμιγνύουμε ίσα μέρη Αχιλλέας, μέντας και κουφοξυλιάς. Φτιάχνουμε έγχυμα βάζοντας ένα κουταλάκι από το μίγμα σε ζεστό νερό για 10 με 20 λεπτά. Πίνετε 3 φορές την ημέρα, πρωί, μεσημέρι και βράδυ από 1 φλιτζάνι.

•  Υψηλός πυρετός

Φτιάχνουμε έγχυμα με 1 κουταλάκι Αχιλλέα
1 κουταλάκι ευπατόριο (Eupatorium perfoliatum)
1 πρέζα τσίλι (Capsicum frutescens)
1 φλιτζάνι νερό

Βράζουμε το μίγμα για 5 λεπτά και το πίνουμε ζεστό. Μπορούμε να πιούμε έως 4 φλιτζάνια την ημέρα.

•  Ήπιος πυρετός

Φτιάχνουμε έγχυμα με
½ κ.γ. Αχιλλέα
½ κ.γ. ζαμπούκο (Sambucus nigra)
100 ml ζεστό νερό

  Αφήνουμε το μίγμα να σταθεί 10 λεπτά και το σουρώνουμε. Πίνουμε έως και 4 φλιτζάνια την ημέρα.

•  Αιμορραγία μήτρας

 Για την αιμορραγία της μήτρας εξαιτίας φλεγμονωδών εξελίξεων φτιάχνουμε έγχυμα με ένα κουταλάκι του γλυκού Αχιλλέα σε 2 ποτήρια ζεστό νερό. Πίνουμε 1 κουτάλι της σούπας 3 φορές την ημέρα.

•  Ουροποιητικό Σύστημα

Πίνουμε 30 στ. βάμμα αχιλλέας μέσα στο τσάι μας, 3 φορές την ημέρα.

•  Βρογχικό άσθμα

 Αλθαία ρίζα 30%
 Θυμάρι 20%
 Αχιλλέα 15%
 Τουσιλάγκο 15%
 Μολόχα 15%
 Λεβάντα 5%
 500 γρ νερό

Φτιάχνουμε ένα αφέψημα με τα παρακάτω βότανα, τα βράζουμε για 5 λεπτά και τα αφήνουμε να κρυώσουν σκεπασμένο. Στραγγίζουμε το μίγμα και το πίνουμε 4 φορές την ημέρα.

•  Φλεγμονές της χοληδόχου κίστης

Αγριμόνιο 15 μέρη
Αχιλλέα 20 μέρη
Ερυθραία 20 μέρη
Μελισσόχορτο 10 μέρη
Βαλσαμόχορτο 10 μέρη

Φασκόμηλο 25 μέρη

Ράμνος 6 μέρη
Δυόσμος 8 μέρη

  Φτιάχνουμε ένα μίγμα με τα παραπάνω βότανα. Βάζουμε μια κουταλιά της σούπας σε 2 ποτήρια βραστό νερό 300 γρ. Σκεπάζουμε το δοχείο και το αφήνουμε ώσπου να κρυώσει. Το στραγγίζουμε και πίνουμε 1 ποτήρι 2 με 3 φορές την ημέρα πριν το φαγητό.

•  Συκώτι

 Φτιάχνουμε το παρακάτω μίγμα:
 Βαλσαμόχορτο 20 μέρη
 Ταραξάκο 20 μέρη
 Ράμνος 15 μέρη
 Αχιλλέα 15 μέρη
 Καρποί άγριας
 τριανταφυλλιάς 10 μέρη
 μουστάκια καλαμποκιού 20 μέρη

Ρίχνουμε 1 κουτάλι σούπας από το μίγμα σε ένα ποτήρι βραστό νερό και το αφήνουμε 10 λεπτά, το σουρώνουμε και τα βότανα τα βράζουμε για 5 λεπτά ακόμα σε ένα ποτήρι νερό. Αναμιγνύουμε τα δυο τσάγια και πίνουμε 2 ποτήρια την ημέρα για 15 με 30 ημέρες.

Συνταγές με Αχιλλέα για εξωτερική χρήση

• Πλύσεις δέρματος, κομπρέσες και πλύσεις του κόλπου, πρηξίματα

Βάζουμε μια χούφτα Αχιλλέα σε 1 λίτρο νερό για να βράσει 10 λεπτά
Πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα ένα το πρωί, ένα το μεσημέρι και ένα το βράδυ για 15 ημέρες.

• Λοσιόν τριχόπτωσης

Φτιάχνουμε ένα αφέψημα με μια χούφτα Αχιλλέα σε 1 λίτρο νερό και κάνουμε εντριβές στις ρίζες και στο μαλλί.

• Λοσιόν αντισηπτική – επουλωτική

1 φλιτζάνι του τσαγιού αποσταγμένο καυτό νερό
50 γρ. οινόπνευμα
1 ξύλο κανέλας
φλούδα από ένα λεμόνι
1 φλιτζάνι του καφέ αχιλλέα
1 φλιτζάνι του καφέ μελισσόχορτο
1 φλιτζάνι του καφέ καλέντουλα
1 φλιτζάνι του καφέ άνθη λεβάντας

Αφήνουμε τα βότανα μέσα στο καυτό νερό για μισή ώρα, τα σουρώνουμε και προσθέτουμε το οινόπνευμα.

• Ηρεμιστικό και κατευναστικό μπάνιο

Φτιάχνουμε ένα πυκνό αφέψημα Αχιλλέας και το ρίχνουμε στην μπανιέρα μας.

• Ατμόλουτρο με Αχιλλέα

Το ατμόλουτρο με Αχιλλέα ανοίγει και καθαρίζει τους πόρους του δέρματος και αν κάνουμε εισπνοές καλμάρει την φλεγμονή του αναπνευστικού συστήματος. Βράζουμε μια χούφτα Αχιλλέα σε δύο λίτρα νερό και εισπνέουμε για μερικά λεπτά τον ατμό.

• Αιμορροΐδες, κιρσώδη έλκη, για πληγές δέρματος ή δερματοπάθειες

Χρησιμοποιούμε αφέψημα με μια χούφτα Αχιλλέας σε ένα λίτρο νερό ή καλύτερα χυμό αν την έχουμε φρέσκια.

• Λοσιόν για ακμή

1 φλιτζάνι του τσαγιού καυτό νερό αχιλλέας
1 φλιτζάνι άνθη λεβάντας
1 φλιτζάνι άνθη αχιλλέας
1 φλιτζάνι άνθη αλθαίας
1 κουτάλι σούπας θυμάρι
1 φλιτζάνι τσαγιού οινόπνευμα

Βάζουμε τα βότανα σε καυτό νερό και τα αφήνουμε 20 λεπτά, μόλις κρυώσουν προσθέτουμε το οινόπνευμα και τα αφήνουμε για 40 λεπτά. Σουρώνουμε το μίγμα και το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι, σε σκιερό μέρος.
Είναι μια λοσιόν αντισηπτική, επουλωτική, καταπραϋντική.
Βάζουμε την λοσιόν στο πρόσωπο 1 με 2 φορές την ημέρα σε δέρματα λιπαρά με ακμή, και μια φορά την ημέρα σε λιγότερο λιπαρά δέρματα.

• Εκδορές, μώλωπες, κοψίματα

Βάλετε πάνω στο προβληματικό μέρος κατάπλασμα με Αχιλλέα.

• Ωταλγία

Για τους πόνους των αυτιών ρίχνουμε μερικές σταγόνες κρύο τσάι Αχιλλέας μέσα στο αυτί.

• Ορεκτικό πικάντικο τσάι

Ανακατεύουμε 8 μέρη αψιθιά με 2 μέρη Αχιλλέας. Φτιάχνουμε έγχυμα με 1 κουταλάκι του γλυκού του μίγματος σε 2 ποτήρια ζεστό νερό. Πίνουμε ένα κουτάλι της σούπας, μισή ώρα πριν το φαγητό.

Συνταγές φαγητών με Αχιλλέα

•   Τα φρέσκα φύλλα της Αχιλλέας μπορούν να μπουν σε σαλάτα.
•   Τα φρέσκα άνθη της Αχιλλέας μπορούν να γίνουν σούπα. Είναι μια πικρή και δυναμωτική σούπα.
•  Λικέρ αχιλλέας

 300 γρ. φρέσκια αχιλλέα ή 200 γρ ξερή
1 λίτρο οινόπνευμα 40% όπως βότκα

Βάζουμε σε ένα βάζο τα παραπάνω υλικά και τα αφήνουμε για 10 ημέρες κουνώντας τα συχνά. Σουρώνουμε το μίγμα στύβοντας το καλά και προσθέτουμε ζάχαρη.

Βιβλιογραφία

Θεραπευτικά βότανα και φυτά – εκδόσεις Ίριδα
Τα φαρμακευτικά Βότανα και οι χρήσεις τους – Hans Fluck – Εκδόσεις Μπίμπης
Σημειώσεις Αρωματοθερεπείας – Πόπη Κανά – NHS
Τα βότανα στην τρίτη χιλιετία και η χρήση τους στην Οικογένεια – Χρήστος Κάτσης – Εκδόσεις Χιλιόφυλλο
Περιοδικό Natural Health Science – τεύχος 2 – Λεβάντα- Σπύρος Ζουρνατζής
Μαγικά Βότανα – Margaret Picton – Εκδόσεις Κοχλίας
100 Βότανα 1000 θεραπείες - Κώστας Μπαζαίος
Εύκρατες Γεύσεις - Στέλιος Παρλιάρου
Μ. Αβραμάκης Θ. Βραχνάκης – Αρωματικά και φαρμακευτικά Φυτά, 2005
Β. Σκρουμπής – Αρωματικά, φαρμακευτικά και μελισσοτροφικά φυτά της Ελλάδας, Εκδόσεις Αγρότυπος 1998
Β. Σκρουμπής – Αρωματικά φυτά και αιθέρια έλαια, Β’ έκδοση, 1988
Τα βότανα στην κουζίνα – Μαρία & Νίκος Ψιλάκης
Φυτά του Ολύμπου – Arne Strid – Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας –1980
Αιθέρια έλαια – Colleen K. Dodt – Εκδόσεις Ψύχαλου
Φυσικές συνταγές ομορφιάς – Τάκης και Παμπίτσα Καβαλλιεράτου – Εκδόσεις Πατάκη

Οι ιδιότητες της Αχιλλέας

Χημικές ιδιότητες της Αχιλλέας

Έχουν απομονωθεί από την Αχιλλέα γύρω στις 40 χημικές ουσίες. Και σύμφωνα μ’ αυτά τα χημικά συστατικά μπορούμε να καταλάβουμε τις θεραπευτικές ιδιότητες της Αχιλλέας.

Περιέχει 1,4 % αιθέριο έλαιο, το οποίο έχει μπλε χρώμα και περιέχει την αζουλίνη έως 51% η οποία έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Περιέχει ακόμα βορνεόλη, τερπινεόλη, λιναλοόλη, σαβινένιο, χαμαζουλένιο που είναι αντιφλεγμονώδη και αντιαλλεργικό, καμφορά, σινεόλη, ισοαρτεμισία κετόνη και ίχνη θουξόνης. Και το χαμομήλι περιέχει αζουλένιο που είναι ένα σεσκιτερπενικό δικυκλικό.
Επίσης η Αχιλλέα περιέχει σεσκιτερπενικές λακτόνες, οι οποίες είναι η μιλλεφολίδη και η ακέτυλο βαλχανολίδη οι οποίες είναι πικρές και τονωτικές ουσίες, φλαβονοειδή τα οποία είναι υπεύθυνα για την αντισπασμωδική δράση της Αχιλλέας, πολυακετυλένια, τριτερπένια, φυτικές χρωστικές, οι οποίες διευρύνουν τις περιφερειακές αρτηρίες και συντελούν στη διάλυση θρόμβων. Ακόμα περιέχει ταννίνες, που έχουν επουλωτικές ιδιότητες, κουμαρίνες, σαπωνίνες, στερόλες, ένα όξινο γλυκοαλκαλοειδές την αχιλεΐνη, η οποία δίνει την χαρακτηριστικά πικρή γεύση στην Αχιλλέα, μειώνει την υπέρταση και σταματάει τις αιμορραγίες και είναι αντιοξειδωτική ουσία, κυανιδίνη, η οποία επηρεάζει τα νεύρα των εσωτερικών οργάνων και επιβραδύνοντας τον καρδιακό παλμό. Επίσης περιέχει αμινοξέα, οξέα όπως σαλικυλικό οξύ, σάκχαρα όπως γλυκόζη, σουκρόζη, μανιτόλη, βιταμίνη C και Κ, κινεόλι, προαζουλένη, στυπτικές ουσίες, ρητινώδης ουσία και άλατα.

Φυσικές Ιδιότητες του αιθέριου ελαίου της Αχιλλέας

Το αιθέριο έλαιο προέρχεται από απόσταξη με ατμό από τα άνθη του φυτού και είναι ένα σκούρο πράσινο-μπλε υγρό με φρέσκια δροσερή, γλυκιά αλλά στυφή οσμή με ελαφρώς πικρή γεύση.

Η νότα αιθέριου ελαίου είναι υψηλή, πράγμα του σημαίνει ότι εξατμίζεται εύκολα και στάζει γρήγορα.

Το αιθέριο έλαιο είναι ουσιαστικά μια φυσική σύνθετη οργανική ένωση με έντονη οσμή, που σχηματίζεται στα άνθη της Αχιλλέας και λιγότερο στα φύλλα της. Το αιθέριο έλαιο παραμένει εκεί και δεν κυκλοφορεί στα διάφορα μέρη του φυτού. Από χημική άποψη δεν έχει καμία σχέση με τα πραγματικά έλαια (γλυκερίδια). Το αιθέριο έλαιο είναι πολύ σημαντικό για το φυτό γιατί το χρησιμοποιεί για να αμύνεται σε διάφορες επιθέσεις εντόμων και ζώων.

Το υδροδιάλυμα που βγαίνει από την απόσταξη μαζί με το αιθέριο έλαιο είναι εξίσου καλό για το δέρμα όπως και το ροδόνερο. Η μυρωδιά του είναι άγρια και δυνατή που μοιάζει περισσότερο με την οσμή των λουλουδιών παρά με το αιθέριο έλαιο.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της Αχιλλέας

Είναι ένα αρωματικό, πικρό, τονωτικό, χωνευτικό φυτό, το οποίο καθαρίζει το αίμα.. Είναι ορεκτικό και χρήσιμο για κουρασμένους και καταπονημένους ανθρώπους. Έχει σπασμολυτικές, στυπτικές, ηρεμιστικές, αντιαλλεργικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές, αντιαιμορραγικές, αντιφλογιστικές, επουλωτικές, παυσίπονες ιδιότητες. Η Αχιλλέα καθαρίζει το αίμα, διαστέλλει τα αγγεία του αίματος, είναι υποτασικό, εμμηναγωγό, αντιπυρετικό, αυξάνει την εφίδρωση, την διούρηση, την έκκριση της χολής, και βοηθάει στην δυσπεψία. Είναι αντιοξειδωτική και απομακρύνει τυχόν τοξίνες από τον οργανισμό.

Για εσωτερική χρήση συστήνετε καλύτερα το έγχυμα ή το αφέψημα της Αχιλλέας.

Θωρείται το βότανο που η μητέρα φύση έχει χαρίσει στις γυναίκες, αφού καλμάρει πολλές γυναικολογικές ανωμαλίες όπως δυσμηνόρροια δηλαδή έντονοι πόνοι περιόδου, αμηνόρροια, διαταραχές στην εμμηνόπαυση και σπασμούς μήτρας - σύμφωνα με τον γιατρό Jean Valnet. Είναι ρυθμιστικό της περιόδου και μειώνει την έντονη αιμορραγία της περιόδου.

Είναι αντισπασμωδική, σπασμολυτική γι’ αυτό και χρησιμοποιείται σε αέρια, νευρικούς σπασμούς, αλλά και στο άσθμα, την κολίτιδα και άλλες νευρικές γαστροπάθειες, που χρειάζονται τη χαλάρωση των εσωτερικών λείων μυών. Δρα εξαιρετικά στους μυς της μήτρας.

Χορηγείται στην ατονία του πεπτικού συστήματος.

Είναι ανθελμινθική, σκοτώνει κάποια παράσιτα των εντέρων αν γίνεται εσωτερική χρήση της Αχιλλέας με χυμούς ή βάμματα.

Έχει παυσίπονες ιδιότητες και μαλακώνει τους πόνους αρθριτικών και ρευματισμών.

Είναι αντιπυρετική η Αχιλλέα και ιδανική σε κρυολογήματα, γρίπη, καταρροή, βήχα. Διεγείρει την εφίδρωση και σφίγγει τους εσωτερικούς βλεννογόνους της μύτης και του λαιμού, μειώνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την έκκριση της βλέννας. Από προσωπική χρήση της Αχιλλέας το έγχυμα της Αχιλλέας ρίχνει πυρετούς μέχρι 38 βαθμών!

Είναι διουρητική, καθαρίζει τα νεφρά και την ουρήθρα. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην ακράτεια ούρων των παιδιών και δίνεται σε χαπάκια που έχουν μέσα τους σκόνη Αχιλλέας.

Είναι χολαγωγική δηλαδή αυξάνει την έκκριση της χολής με αποτέλεσμα να δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για την κανονική λειτουργία του συκωτιού και γι’ αυτό βοηθάει στην πέψη λιπαρών τροφών.

Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος και γι’ αυτό χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις κιρσών, φλεβίτιδας και αιμορροΐδων. Έχει αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες και βοηθάει ενάντια στην υπέρταση. Είναι προληπτική ενάντια στις θρομβώσεις και στην αρτηριοσκλήρυνση και ισχαιμία. Συστήνεται ιδιαίτερα σε ηλικιωμένα άτομα.

Για εξωτερική χρήση συστήνεται καλύτερα ο χυμός, το κατάπλασμα ζεματισμένων φύλλων ή σκόνη ξερών φύλλων.

Η Αχιλλέας είναι στυπτική, αιμοστατική δηλαδή σταματάει τις εξωτερικές αιμορραγίες και είναι επουλωτικό για πληγές, αλλά και εσωτερικές αιμορραγίες, όπως των πνευμόνων, του στομάχου, των εντέρων, της μήτρας, των νεφρών, σε ρινορραγίες και σε αιμορροΐδες. Στις ρινορραγίες ο χυμός της Αχιλλέας στάζετε στην μύτη, ή μουσκεύεται μια γάζα όπου μπαίνει στις τρύπες της μύτης.

Κάνει καλό στο λιπαρό δέρμα και το καθαρίζει σε βάθος, θεραπεύει πολλές δερματοπάθειες, ακμή, έρπη, φλεγμονές δέρματος, καλόγηρους, αλλεργίες, φαγούρα, λειχήνες. Επειδή καθαρίζει το αίμα, χρησιμοποιείται εσωτερικά σαν έγχυμα σε δερματοπάθειες. Θεραπεύει ραγάδες της θηλής του μαστού, ραγάδες των χεριών. Θεραπεύει τις αιμορροΐδες και τις ανακουφίζει.

Εμποδίζει την τριχόπτωση αν κάνουμε συχνές εντριβές με αφέψημα Αχιλλέας.

Έχει παυσίπονες ιδιότητες, τα φρέσκα φύλλα της Αχιλλέας αν τα μασήσουμε σταματάνε τον πονόδοντο.

Παρενέργειες της Αχιλλέας

Η χρήση της Αχιλλέας για πολύ μεγάλο διάστημα μπορεί να επιφέρει δερματικά στίγματα, ζαλάδες, θολώσεις και πονοκεφάλους. Σπάνια η Αχιλλέα μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση. Το αιθέριο έλαιο της Αχιλλέας απαγορεύεται στην εγκυμοσύνη.


Βιβλιογραφία

Θεραπευτικά βότανα και φυτά – εκδόσεις Ίριδα
Τα φαρμακευτικά Βότανα και οι χρήσεις τους – Hans Fluck – Εκδόσεις Μπίμπης
Σημειώσεις Αρωματοθερεπείας – Πόπη Κανά – NHS
Τα βότανα στην τρίτη χιλιετία και η χρήση τους στην Οικογένεια – Χρήστος Κάτσης – Εκδόσεις Χιλιόφυλλο
Περιοδικό Natural Health Science – τεύχος 2 – Λεβάντα- Σπύρος Ζουρνατζής
Μαγικά Βότανα – Margaret Picton – Εκδόσεις Κοχλίας
100 Βότανα 1000 θεραπείες - Κώστας Μπαζαίος
Εύκρατες Γεύσεις - Στέλιος Παρλιάρου
Μ. Αβραμάκης Θ. Βραχνάκης – Αρωματικά και φαρμακευτικά Φυτά, 2005
Β. Σκρουμπής – Αρωματικά, φαρμακευτικά και μελισσοτροφικά φυτά της Ελλάδας, Εκδόσεις Αγρότυπος 1998
Β. Σκρουμπής – Αρωματικά φυτά και αιθέρια έλαια, Β’ έκδοση, 1988
Τα βότανα στην κουζίνα – Μαρία & Νίκος Ψιλάκης
Φυτά του Ολύμπου – Arne Strid – Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας –1980
Αιθέρια έλαια – Colleen K. Dodt – Εκδόσεις Ψύχαλου
Φυσικές συνταγές ομορφιάς – Τάκης και Παμπίτσα Καβαλλιεράτου – Εκδόσεις Πατάκη

Ανθόνερα ή Υδροδιαλύματα

Τα νερά βοτάνων γνωστά ως ανθόνερα, υδροδιαλύματα ή υδρολύματα είναι προϊόντα απόσταξης βοτάνων, όπου μαζί με το αιθέριο έλαιο εξάγεται και το νερό του φυτού. Τα υδροδιαλύματα είναι σαν τα αιθέρια έλαια, έχουν παρόμοιες ιδιότητες αλλά είναι λιγότερο συμπυκνωμένα. Είναι 20 με 30 φορές συμπυκνωμένα σε δύναμη από το απλό βότανο για αυτό και πρέπει πάντα να αραιώνονται αρκετά πριν από εσωτερική λήψη.

Η παραγωγή των υδρολιαλυμάτων γίνεται με απόσταξη με ατμό με τον αποστακτήρα ή άμβυκα. Αρχικά στον λέβητα μπαίνει το νερό για να παράγει ατμούς, οι οποίοι πηγαίνουν στο δοχείο με το βότανο και έτσι παρασύρονται τα συστατικά του φυτού με την εξάτμιση, όπως αιθέρια έλαια. Τελικά το μίγμα ατμών νερού και αιθερίων ελαίων ψύχεται και υγροποιείται και βγαίνει το υδροδιάλυμα και το αιθέριο έλαιο του φυτού. Το αιθέριο έλαιο συνήθως στέκεται πάνω από το νερό όταν η νότα είναι υψηλή ως μεσαία, ενώ όταν η νότα είναι χαμηλή στέκεται στο κάτω μέρος του δοχείου και από πάνω του βρίσκεται το νερό.

Από χημικής απόψεως τα υδροδιαλύματα αποτελούνται κυρίως από οργανικά οξέα τα οποία είναι υδρόφιλα δηλαδή αγαπάνε το νερό. Είναι ιδιαίτερα αντισηπτικά, στυπτικά, με όξινο PH 3 έως 4, το οποίο κάνει καλό στο δέρμα και βοηθάει σε πολλά δερματικά προβλήματα. Βακτήρια και μικρόβια είναι πολύ δύσκολο να ζήσουν σε όξινο περιβάλλον, οπότε τα υδροδιαλύματα έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής αν συντηρηθούν σωστά σε σκοτεινό μέρος μακριά από ζέστη και ατμοσφαιρικό αέρα, όπως και τα αιθέρια έλαια. Συνήθως κρατάνε γύρω στα 2 χρόνια και μπορεί και παραπάνω αν συντηρηθούν σωστά. Όξινα διαλύματα είναι το κρασί και το ξύδι και αυτά μπορούν να συντηρηθούν για πολλά χρόνια και μπορούν να συντηρήσουν ελιές, πιπέρια, πίκλες και διάφορα άλλα. Οπουδήποτε και να χρησιμοποιηθούν τα υδροδιαλύματα αυξάνουν το χρόνο ζωής του μίγματος! Όπως σε διάφορες κρέμες προσώπου ή σώματος που φτιάχνω, έχω παρατηρήσει πως δεν χαλάνε τόσο εύκολα όσο χαλούσαν παλιότερα που δεν χρησιμοποιούσα τα υδροδιαλύματα.

Πως χρησιμοποιούνται?
Μερικά υδροδιαλύματα έχουν από απαλό έως έντονο άρωμα ανάλογα με το βότανο. Παρακάτω υπάρχουν οι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα υδροδιαλύματα, έχουν πολλές ιδιότητες και είναι πολύ καλό να πειραματιστούμε ώστε να βρούμε και δικές μας χρήσεις.

Χρησιμοποιούνται:
Αντί για οποιοδήποτε νερό σε λοσιόν, συνταγές σαπουνιών, κρέμες και διάφορα άλλα για καλλυντική χρήση.

Mόνα τους χρησιμοποιούνται σαν λοσιόν

Κάποια υδροδιαλύματα όπως της λεβάντας είναι πολύ καλά για καψίματα, κοψίματα, πληγές

Στο νερό του μπάνιου

Σαν σπρέι δωματίου, σπρέι ρούχων και σπρέι σώματος και προσώπου

Σαν λοσιόν μαλλιών ή conditioner γίνονται πολύ απαλά και θεραπεύονται

Σπρέι ποδιών παπουτσιών σε περίπτωση κακοσμίας, μυκήτων ή κούρασης

Σαν σπρέι για σκύλους και γάτες

Αντί για το αποσταμένο νερό στο σίδερο, ή σπρέι για τα ρούχα την στιγμή που σιδερώνουμε, θα μυρίζουν υπέροχα!

Είναι πολύ καλά για πνευματική εργασία, όπως ρέικι, θεραπευτικά χέρια, διαλογισμός και άλλα, φέρνουν ηρεμία και γαλήνη, καθαρίζουν και εξαγνίζουν την αύρα

Στο φαγητό ή σε ροφήματα αλλά πολύ αραιωμένα

Και σε πολλές άλλες θεραπείες ανάλογα με τις ιδιότητες του υδροδιαλύματος

Η ιστορία και οι μύθοι της Αχιλλέας

Το βότανο Αχιλλέα - Achillea millefolium είναι ένα από τα αγαπημένα μου και με συναρπάζει που και αυτό έχει μεγάλη ιστορία. Το έχω βρει σε πολλά βουνά όπου πηγαίνω και πάντα το μαζεύω και το αποξηραίνω για να έχω ολόκληρο το χειμώνα. Το χρησιμοποιώ σε περιπτώσεις πυρετού και πόνων περιόδου, αλλά και γιατί μου αρέσει η γεύση και το άρωμά του. Μου θυμίζει πόσο ωραία είχα περάσει στα βουνά όπου άνθιζε. Κάποιοι που γνώρισα είπαν πως την Αχιλλέα την τρώνε ωμή και κάποιοι άλλοι πως κάνουν σούπα τα άνθη της. Επειδή εκτιμώ πολύ όλα τα βότανα προσπαθώ να τα φέρω στον κήπο μου! Την τελευταία φορά που βρήκα Αχιλλέα, σε βουνό της κεντικής Γερμανίας, μάζεψα και τους σπόρους της και τώρα περιμένω με αγωνία να ανθήσει!

Η Αχιλλέα είναι ένα ιθαγενές φυτό της Ευρώπης και της δυτικής Ασίας με μακραίωνη ιστορία ως επουλωτικό. Στους κλασικούς χρόνους ήταν γνωστό ως herba militaris. Για πολλά χρόνια το χρησιμοποιούσαν σαν δυναμωτικό και πικρό τονωτικό και όλα τα είδη των πικρών αλκοολούχων ποτών (bitters) παρασκευαζόταν από αυτό.

Το όνομά της η Αχιλλέα το πήρε από τον ήρωα Αχιλλέα και ο θρύλος λέει πως η Αχιλλέα φυτρώνει από την σκουριά που έπεσε στο χώμα από το δόρυ του Αχιλλέα για να θεραπεύει πολλούς συντρόφους του στον Τρωικό πόλεμο. Ένας μύθος λέει, όταν ο Αχιλλέας πληγώθηκε στη φτέρνα από το δηλητηριασμένο βέλος του Πάρη, η θεά Αφροδίτη κλαίγοντας τον συμβούλεψε να πάρει την Αχιλλέα που είναι το καλύτερο βότανο για πληγές. Από αυτόν τον μύθο η Αχιλλέα έχει πάρει το όνομά της καθώς και άλλες ονομασίες όπως το «Δάκρυ της Αφροδίτης», το «χαμόγελο της Αφροδίτης». Ένας άλλος μύθος λέει πως ο Αχιλλέας διδάχτηκε τις φαρμακευτικές ιδιότητες της Αχιλλέας για την θεραπεία των πληγών ειδικότερα από τον δάσκαλο Χείρωνα.

Οι Δρυίδες έδωσαν στην Αχιλλέα πολλές ιερές δυνάμεις και την χρησιμοποιούσαν για να προβλέψουν τον καιρό. Οι αρχαίοι Κινέζοι πρόλεγαν το μέλλον σε μια τελετή που περιγράφεται στο Ι Τσιγκ - το βιβλίο των χρησμών, γνωστό ως Χρησμός με βλαστό Αχιλλέας.

Πολλές λαϊκές παραδόσεις δίνουν στην Αχιλλέα πολλές ισχυρές και μαγικές δυνάμεις και την αφιερώνουν στον άγιο Ιωάννη του βαπτιστή. Πολλοί λαοί κρεμούσαν την Αχιλλέα στις εξώπορτες των σπιτιών τους και στις εκκλησίες την παραμονή της γιορτής του Ιωάννη του βαπτιστή. Μετά την δύση του Ηλίου έκαιγαν την Αχιλλέα σε λατρευτικές πυρές τις φωτιές του Αι Γιάννη.

Όπως και το δόρυ που σκότωσε τον Αχιλλέα έτσι και η Αχιλλέα πίστευαν πως μπορεί να βλάψει.

Το χρησιμοποιούσαν οι μάγισσες στα μαγικά φίλτρα που έφτιαχναν και έπαιρνε την ονομασία «παιχνίδι του διαβόλου» όπου φαίνεται πως η Αχιλλέα σχετίζεται με κακά πνεύματα.

Λαϊκές παραδόσεις λένε πως αν κρεμάσουμε ένα κλαδάκι Αχιλλέας πάνω από την κούνια του μωρού μας μπορεί να κρατήσει τα κακά πνεύματα μακριά. Επίσης αν κρατήσουμε μια Αχιλλέα πάνω στα βλέφαρά μας μπορούμε να δούμε ποιος κυριαρχεί στις σκέψεις μας.

Μια λαϊκή αντιπυρετική θεραπεία λέει να κόψουμε ένα φύλλο Αχιλλέας με το αριστερό χέρι λέγοντας ταυτόχρονα το όνομα του άρρωστου και όταν φάμε το φύλλο, ο πυρετός θα πέσει.

Τα παλιά χρόνια ο κόσμος σεβόταν τις θεραπευτικές ιδιότητες της Αχιλλέας γι’ αυτό και την αποκαλούσε «το ιώδιο των αγρών».

Τον Μεσαίωνα έτριβαν λίγο από τα φύλλα της Αχιλλέας για να σταματήσουν την ρινορραγία αλλά και για να σταματήσουν ημικρανίες από την υπέρταση, προκαλούσαν ρινορραγία γαργαλώντας τις εσωτερικές μεμβράνες της μύτης με ένα φύλλο. Έτσι η Αχιλλέα ονομάστηκε nosebleed - μάτωμα μύτης. Επίσης η Αχιλλέα πήρε το όνομα «θερμοβότανο» επειδή είναι αντιπυρετική.

Η Αχιλλέα έχει άμεση σχέση με τον έρωτα γι’ αυτό στους γάμους αποτελούσε παράδοση να τρώνε Αχιλλέα και να την τοποθετούν στην ανθοδέσμη της νύφης. Πίστευαν πως η Αχιλλέα εξασφάλιζε ότι ο έρωτας των νεόνυμφων θα κρατούσε τουλάχιστον επτά χρόνια. Γι’ αυτό ακόμη μια ονομασία του φυτό είναι «επταετής έρωτας». Την χρησιμοποιούσαν και στην μαντική για να προβλέψουν τον μελλοντικό εραστή. Αν κάποια κοπέλα μάζευε Αχιλλέα ένα βράδυ με πανσέληνο από τάφο νεαρού άντρα και το έβαζε κάτω από μαξιλάρι της, θα ονειρευόταν τον μελλοντικό αγαπημένο της. Οι κοπέλες εκείνης της εποχής για να ελέγξουν τα αισθήματα του αγαπημένου τους γαργαλούσαν εσωτερικά την μύτη του μ’ ένα φύλλο Αχιλλέας λέγοντας ταυτόχρονα

«χιλιόφυλλο, χιλιόφυλλο κάνε με να φυσήξω δυνατά, αν η μύτη του ματώσει τώρα, ο καλός μου με αγαπά».

Ο Διοσκουρίδης ο Αναζαρβέας (1^ος μ.Χ. αιώνας) την χρησιμοποίησε σαν αιμοστατικό.

Επίσης το χρησιμοποιούσαν από πολύ παλιά σαν αιμοστατικό για να σώσουν τραυματίες στα πεδία μάχης και για να ρίξουν τον πυρετό τους.

Οι Αγγλοσάξονες ονόμασαν την Αχιλλέα «επισκευαστή σωμάτων» και οι Ινδιάνοι της Αμερικής εκτιμούσαν την ικανότητα να γιατρεύει πληγές και τραύματα.

Ένας νοσοκόμος του 1^ου παγκόσμιου πολέμου διηγιόταν τον τρόπο που γιάτρευε τις πληγές δεκάδων στρατιωτών σε στιγμές όπου δεν υπήρχε άλλου είδους περίθαλψη, παρά μόνο η Αχιλλέα.

Στην Γερμανία τον 16^ο αιώνα έριχναν στα βαρέλια του κρασιού σπόρους Αχιλλέας για να διατηρούνται καλύτερα τα κρασιά. Στις βόρειες χώρες χρησιμοποιούσαν την Αχιλλέα αντί του λυκίσκου για την μπύρα.

Στην Ιρλανδία το 19^ο αιώνα πίστευαν πως η Αχιλλέα έφερνε καλοτυχία επειδή ήταν το πρώτο φυτό που έκοψε ο Ιησούς όταν ήταν παιδί. Σύμφωνα με λαϊκή πεποίθηση, όποιος έβλεπε όνειρο να μαζεύει Αχιλλέα για να θεραπεύσει κάποιον, σύντομα θα μάθαινε ευχάριστα νέα. Επίσης πίστευαν πως η Αχιλλέα γιάτρευε πληγωμένες και ραγισμένες από έρωτα καρδιές. Είναι το λουλούδι των γενεθλίων για όσους γεννήθηκαν 16 Ιανουαρίου και σύμφωνα με τον Νίκολας Κάλπεπερ βρίσκεται υπό την επίδραση της Αφροδίτης.

Είναι γνωστή η Αχιλλέα εδώ και αιώνες για τις επουλωτικές της ιδιότητες, γι ‘αυτό και στην Σκοτία παρασκεύαζαν μια παραδοσιακή αλοιφή για την επούλωση πληγών.

Στις μέρες η Αχιλλέα χρησιμοποιείται πολύ στην αρωματοποιία, βοτανοθεραπεία και στην αρωματοθεραπεία

Βιβλιογραφία
Μαγικά Βότανα – Margaret Picton – Εκδόσεις Κοχλίας

Η ιστορία και οι μύθοι της Λεβάντας

Η λεβάντα είναι ένα φυτό που το αγαπώ πάρα πολύ γι΄ αυτό και προσπάθησα να αποκομίσω στοιχεία από την ιστορία του, απο τους μύθους που ειπώθηκαν και για το πώς χρησιμοποιήθηκε τα αρχαία χρόνια. Όπως υποστηρίζει, ο Marcel Lavabre, όλα τα φυτά έχουν ένα είδος «μνήμης» δηλαδή θυμούνται πως χρησιμοποιήθηκαν τα παλιότερα χρόνια από τον άνθρωπο. Αυτή μνήμη ενδυναμώνετε κάθε φορά που τα χρησιμοποιούμε για τον ίδιο σκοπό.

Η Λεβάντα είναι ένα πανέμορφο, αρωματικό αλλά και ταπεινό περιέχει θεραπευτικές ιδιότητες που ωφελούν τόσο το σωματικό επίπεδο όσο και το ψυχικό. Έχει απαλή, γλυκιά μοβ ενέργεια. Το όνομα της λεβάντας «lavender» προέρχεται από την λατινική λέξη lavāre που σημαίνει πλένω, καθαρίζω. Η λεβάντα κάνει για τα πάντα!

Η λεβάντα έχει τις «ρίζες» της, εδώ και 2500 χρόνια με αποτέλεσμα να έχει πλούσια ιστορικά γεγονότα, μύθους, προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες… οπότε ας ξεκινήσουμε από την αρχή!

Συμβολίζει την ζωή και τον θάνατο και σύμβολο αφοσίωσης.
Είναι το λουλούδι των γενεθλίων για όσους γεννήθηκαν 9η Ιανουαρίου και συμβολίζει τη σταθερότητα και τη σιωπή των λουλουδιών. Επίσης συμβολίζει την αγάπη, τον έρωτα, τη στοργή, την αγνότητα, την καθαρότητα, την προστασία, τη μακροζωία, την αναγνώριση, την επιμονή και την ειρήνη.

Λαϊκές παραδόσεις αναφέρουν πως αποκτήθηκε το άρωμα της λεβάντας. Λέγεται πως ο Αδάμ και η Εύα πήραν την λεβάντα από τον κήπο της Εδέμ. Εκείνη τη στιγμή η λεβάντα δεν είχε μυρωδιά. Μύθοι λένε πως περίμενε μέχρι την στιγμή που Παναγία άπλωνε τα φασκιά του βρέφους Ιησού πάνω σ’ ένα θάμνο λεβάντας. Από θαύμα, όταν τα μετακίνησε από τον θάμνο η λεβάντα πήρε ένα μεθυστικό άρωμα! Από τότε η Παρθένος Μαρία έπλενε τα φασκιά του Ιησού με νερό αρωματισμένο με λεβάντα.

Στην Μεσοποταμία, το σημερινό Ιράκ, λέγεται πως όταν ο πολιτισμός τους άρχισε να ξεκινάει, η λεβάντα ήταν τοπικό φυτό της περιοχής. Οι πρώτοι που την χρησιμοποίησαν ήταν οι Άραβες. Η λεβάντα εισήχθηκε στην Γαλλία μέσω των Ελληνικών νησιών περίπου το 600 π.Χ. Στην Αγγλία και στις ΗΠΑ πήγε τον 16ο και 17ο αιώνα.

Η λεβάντα μας παραπέμπει σε ένα «καλό πνεύμα» ή «νεραϊδένιο» βότανο, με αποτέλεσμα να είναι χρήσιμη στο να αποτρέπει το «κακό μάτι» και από την κακή – διαβολική ενέργεια! Οι Χριστιανοί πίστευαν πως αν γεμίσουν τις κλειδαρότρυπες με λεβάντα θα κρατήσουν έξω από το σπίτι τα φαντάσματα ή κάθε κακή ενέργεια.

Στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιούσαν την Λεβάντα για παραγωγή αρωμάτων και ελαίων και την καλλιεργούσαν στους ιερούς περιτοιχισμένους κήπους στις Θήβες. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρασκεύαζαν από τη λεβάντα ένα αρωματικό βάλσαμο, το οποίο το χρησιμοποιούσαν στο τελετουργικό της μουμιοποίησης. Τοποθετούσαν αγγεία με άρωμα λεβάντας μέσα στους τάφους. Κατά τις ανασκαφές του τάφου του Φαραώ Τουταγχαμών βρέθηκε τοποθετημένο ένα βάζο με άρωμα λεβάντας στο πλευρό του και ήταν ακόμα έντονο μετά από 3000 χρόνια!

Λέγεται πως η βασίλισσα Κλεοπάτρα χρησιμοποιούσε αυτό το μαγευτικό άρωμα για να ξελογιάσει τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Αντώνιο. Ρωμαϊκές προλήψεις λένε πως το φίδι που δάγκωσε την Κλεοπάτρα είχε κάνει την φωλιά σ’ έναν θάμνο της λεβάντας. Μόνο κάποιοι που ήξεραν πώς να αποφύγουν το δηλητηριώδες τσίμπημα του φιδιού μάζευαν λεβάντα Αξίζει να σημειωθεί ότι το φίδι που δάγκωσε τη Κλεοπάτρα βρέθηκε κάτω από έναν θάμνο λεβάντας της.

Οι αρχαίοι Λίβυοι, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τη χρησιμοποιούσαν για να αρωματίζουν το νερό των λουτρών τους. Από την αρχαιότητα την χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή αρωματικών σαπουνιών και ηρεμιστικά βάλσαμα.

Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τα άνθη της στα σκαλίσματα του κρεβατιού για απομακρύνουν τους κοριούς, και χρησιμοποιούσαν το αιθέριο έλαιο στα μαλλιά τους για να απωθηθούν οι ψείρες.

Οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν την Λεβάντα για ιατρικούς σκοπούς ενώ οι εταίρες χρησιμοποιούσαν το αιθέριο έλαιο για να αρωματίζουν την αναπνοή τους. Οι παρθένες κοπέλες που θυσιαζόταν στους θεούς ήταν στολισμένες με άνθη λεβάντας.

Για αιώνες, η λεβάντα, χρησιμοποιούταν σαν ένα στρωμένο χαλί από άνθη της στα κάστρα και στα νοσοκομεία για να αρωματίζει και να απολυμαίνει. Την βάζανε μαζί με ρούχα για άρωμα αλλά και για να διώχνει τον σκόρο και άλλα έντομα. Πολλές φορές έραβαν ανθισμένα κλαδάκια λεβάντας στα υφάσματα.

Ο Διοσκουρίδης ο Αναζαρβέας (1ος μ.Χ. αιώνας) αναφέρει τα εξής για το είδος Lavandula Stoechas: «… γεννάται εν τοις κατά Γαλάτιαν νήσοις αντίκρυ Μασσαλίας, καλούμενας Στοίχασιν, όθεν και την επωνυμίαν έσχηκεν». Επίσης αναφέρει ότι με τη λεβάντα έφτιαχναν ένα κρασί τον «στοιχαδίτης οίνος» και το «στοιχαδικό ξύδι» τα οποία τα χρησιμοποιούσε στην επιληψία αλλά και για την ψύξη των πλευρών και των νεύρων. Επίσης συνιστούσε τη λεβάντα για πόνους του θώρακα. Στην ανατολική ιατρική οι χαλαρωτικές ιδιότητες της λεβάντας ωφελούν στις φλεγμονές, σε σπασμούς και σε πόνους. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του αιθέριου ελαίου το κάνουν κατάλληλο για πολλές λοιμώξεις.

Αναφορές για την Λεβάντα έχουμε και από τον δεύτερο σπουδαιότερο ιατρό της Αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη τον Κλαύδιο Γαληνό (Πέργαμος 129 μ.Χ. – Ρώμη 199 μ.Χ).

Οι μοναχοί τον Μεσαίωνα διέδωσαν τις ιδιότητες της και την καλλιεργούσαν στους κήπους.
Άλλες χρήσεις της λεβάντας για πολλούς αιώνες ήταν για τον πονοκέφαλο, υστερία, νευρική ταχυπαλμία, αρθριτικά, έλκος, πόνοι δοντιών, κολικοί και για κρυώματα. Μια γερμανίδα καλόγρια η οποία έζησε το 1098-1179 είχε βρει την εξής θεραπεία για τις ημικρανίες: «Αφέψημα λεβάντας σε βότκα, τζιν ή μπράντυ κάνει θαύματα!»

Η βασίλισσα Βικτόρια λάτρευε το άρωμα της λεβάντας και στα διαμερίσματά της κυριαρχούσε η γλυκιά χαλαρωτική μυρωδιά της. Η ίδια έλεγε ότι το προμηθευόταν από μια κυρία που έπαιρνε το αιθέριο έλαιο με απόσταξη και το χρησιμοποιούσε σε όλο το νοικοκυριό της σαν αρωματικό – απολυμαντικό.

Η αγία Χιλντεγκαρντ τη Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ( βενεδικτίνη μοναχή) τον 12ο αιώνά καλλιεργούσε λεβάντα στον κήπου της για την παρασκευή της κολόνιας.

Ο Ζαν Βαλνέ χρησιμοποιούσε τις αντισηπτικές και επουλωτικές ιδιότητες της οικογένειας Χειλιανθών, στην οποία ανήκει εκτός της λεβάντας, το φασκόμηλο, το θυμάρι, το δεντρολίβανο, η ρίγανη, η μέντα, ο δυόσμος και άλλα πολλά. Ο ίδιος ανακάλυψε πως το αιθέριο έλαιο της λεβάντας σκοτώνει τον βάκιλο της φυματίωσης σε αραίωση 0.2% και τον σταφυλόκοκκο σε 4.5% καθώς επίσης το βάκιλο του τύφου 4.5% και τον βάκιλο της διφθερίτιδας σε 5% και συνιστούσε να ψεκάζεται λεβάντα σε αραίωση 2% για απολύμανση θαλάμων ασθενών, κλινικών και χειρουργείων.

Στην λαϊκή ιατρική χρησιμοποιήθηκε η λεβάντα για τις πιασμένες αρθρώσεις και κατά της κόπωσης. Θεωρήθηκε αποτελεσματική στον πονοκέφαλο.

Στην Αγγλία χρησιμοποιήθηκε το αφέψημα της λεβάντας για τον πονόλαιμο, πονόδοντο και για την καρδιά.
Η βασίλισσα Ελισάβετ Α’ της Αγγλίας έπινε τουλάχιστον 10 φλιτζάνια αφέψημα λεβάντας επειδή έπασχε από ημικρανίες και για να ηρεμεί τα ευέξαπτα νεύρα της και πλήρωνε πανάκριβα μια κολόνια με άρωμα λεβάντας και βιολέτας. Λέγεται ότι πλήρωσε πανάκριβα μια κολόνια λεβάντας και βιολέτας.
Στην Αγγλία και αλλού, οι ερωτευμένοι συχνά αντάλλασσαν άνθη λεβάντας ως σύμβολο αφοσίωσης. Ήταν έθιμο μα αρωματίζουν τα ρούχα γάμου με λεβάντα
Τον 19ο αιώνα κάθε κυρία είχε μαζί της ένα φιαλίδιο λεβάντας σε περίπτωση λιποθυμίας.
Ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα φυτά σε παρτέρια κατά την περίοδο Τύδορ όσο και κατά τους ελισαβετιανούς χρόνους.

Στην Ιρλανδία, τον 17ο αιώνα, το κάστρο Μόιρα απέκτησε μεγάλη φήμη επειδή οι κήποι του είχαν έκταση 4 στρέμματα και ήταν γεμάτοι από λεβάντα!
Ακόμα, χρησιμοποιήθηκε εναντίον της πανούκλας με θετικά αποτελέσματα.

Γύρω στο 1630 μια μεγάλη πανούκλα έπεσε στην Τουλούζη της Γαλλίας. Τέσσερις κλέφτες λεηλατούσαν την πόλη χωρίς να αρρωσταίνουν. Όταν τελικά τους πιάσανε, ο δικαστής αποφάσισε να αλλάξει την θανατική τους καταδίκη αν αποκάλυπταν το μυστικό των συστατικών του μυστηριώδους αφεψήματος το οποίο τους έδωσε ανοσία από την αρρώστια. Η φόρμουλα αυτή σήμερα είναι γνωστή ως «Το ξύδι των τεσσάρων κλεφτών» η οποία από αποτελείται ξύδι εμποτισμένο με θυμάρι, λεβάντα, δεντρολίβανο και φασκόμηλο. Εκατό χρόνια αργότερα η πανούκλα χτύπησε ξανά στην Μασσαλία. Τότε οι βοτανολόγοι πρόσθεσαν και ένα πέμπτο συστατικό το σκόρδο. Τον 19ο αιώνα ένας γάλλος αποστάκτης της φόρμουλας πούλησε αυτή τη φόρμουλα σε μοναχούς, ιερείς και γιατρούς. «Πιες στο με άδειο στομάχι το πρωί, τρίψε τους κροτάφους σου μ’ αυτό και βρες έξω στην ηρεμία και συνάντησε αρρώστους».

Οι αρωματοθεραπευτές στην πόλη Γκρας της Γαλλίας έφτιαχναν γάντια από δέρμα ζώου και τα αρωμάτιζαν με αιθέριο έλαιο λεβάντας, όταν ξέσπασε επιδημία δεν προσβλήθηκαν.

Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου πολέμου το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση χρόνιων δερματικών παθήσεων, αλλα και σαν αντισηπτικό των τραυμάτων.

Η λεβάντα αποτελούσε από παλιά απαραίτητο συστατικό σε πολλές κουζίνες σαν μυρωδικό. Οι άνθρωποι άπλωναν τα λουλούδια στο δάπεδο του σπιτιού τους για να διώχνουν τα έντομα. Κρεμούσαν στα δωμάτια βαμβακερά σακουλάκια με κουρελάκια βουτηγμένα στο αιθέριο έλαιο λεβάντας για να διώχνουν τις μύγες. Έριχναν απόσταγμα λεβάντας στα ξεσκονόπανα, ώστε τα έπιπλα να γυαλίζουν και να μοσχοβολούν.

Κατά τον 20ο αιώνα η λεβάντα έχασε την θέση της στον κόσμο της θεραπείας, αλλα συνέχισε να κρατά την ποιότητά της και τα συστατικά της σε αρώματα, στην χειροτεχνία, στα ποτ πουρί, και στα αρωματοθεραπευτικά εργοστάσια.

Κατά την δεκαετία του ’20 ο Ρενέ Γκατφοσέ, Γάλλος φαρμακοποιός, πειραματίσθηκε με τα αιθέρια έλαια και κατάλαβε το ισχυρό τους δυναμικό. Μια μέρα καθώς δούλευε στο εργαστήριό του, έκαψε κατά λάθος το χέρι του και ασυναίσθητα το βούτηξε σε ένα μπολ με αιθέριο έλαιο λεβάντας. Αργότερα παρατήρησε πως ο πόνος πέρασε αμέσως και δεν έμεινε κανένα σημάδι καψίματος. Αυτό τον οδήγησε σε πειράματα και έρευνες για τα αιθέρια έλαια και μ’ αυτόν τον τρόπο άνοιξε την πόρτα στην σύγχρονη αρωματοθεραπεία! Την έρευνα αυτή του Γκατφοσέ την συνέχισε ένας Γάλλος γιατρός ο Τζιν Βαλνέτ, ο οποίος χρησιμοποίησε αιθέρια έλαια όπως λεβάντας για να γιατρέψει πληγές και τραύματα των στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Α’ παγκόσμιου πολέμου.

Λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο φτιάχτηκε ένα τρίτο είδος λεβάντας, επειδή το άρωμα της λεβάντας είναι ένα από τα πιο αγαπημένα των ανθρώπων,. Η λεγόμενη Lavandin, διασταύρωση της άγριας λεβάντας των Γαλλικών βουνών και της Ισπανικής "Lavandula latifolia". Το είδος "Lavandin" είναι υβρίδιο και συνήθως καλλιεργείται το κλωνοποιημένο είδος "Lavandin Grosso". Το προσόν αυτό της λεβάντας είναι η πλούσια ανθοφορία της και η δυνατότητα μαζικής καλλιέργειας στις πεδιάδες. Εδώ είναι η παραγωγή βιομηχανοποιημένη, εκατοντάδες καλλιεργημένα στρέμματα που συνήθως φυτεύουν, ξεχορταριάζουν, λιπαίνουν και θερίζουν μηχανές. Όπως είναι φυσικό το αιθέριο έλαιο αυτής της μαζικής παραγωγής είναι δεύτερης ποιότητας και ακατάλληλο για θεραπευτική χρήση. Είναι χρήσιμο για οικιακή χρήση μια και είναι – παρ’ όλα αυτά – φυτικό προϊόν.

Στα ανατολικά της Μολδαβίας αναπτύσσονται νέες καλλιέργειες λεβάντας βιολογικής παραγωγής. Η Μολδαβία έχει εύφορο έδαφος, γνωστό ως «μαύρη γη», και η καλλιεργήσιμη έκταση δεν χρειάστηκε ποτέ να υποστεί επεξεργασία με συνθετικές ουσίες. Τα πρώτα φιντανάκια της ποικιλίας λαβαντούλα η στενόφυλλος φυτεύτηκαν το φθινόπωρο του 2000. Εν τω μεταξύ έχουν δημιουργηθεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο θάμνοι λεβάντας σε επιφάνεια 150 καλλιεργήσιμων εκταρίων.

Εδώ και αιώνες, σε μεγάλο υψόμετρο της Άνω Προβηγκίας στο γαλλικό Νότο ανθίζουν διάφορες ποικιλίες λεβάντας, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για φαρμακευτικούς και αρωματικούς σκοπούς. Ωστόσο, το βαθυγάλαζο θεραπευτικό φυτό καλλιεργείται στα χωράφια μόλις από το 1920 όταν η ζήτηση σημείωνε συνεχή αύξηση στο περίφημο για τα αρώματά του Grasse. Σήμερα, η Προβηγκία διαθέτει μεγάλες μονάδες παραγωγής για την εξαγωγή αιθέριων ελαίων. Η διαδικασία της προσεκτικής απόσταξης με υδρατμούς είναι η ίδια, είτε πρόκειται για αποστακτήρα, είτε για μικρή συσκευή alambic.











Η γνήσια λεβάντα ανακηρύχθηκε, θεραπευτικό φυτό για το έτος 2008 από τον Σύλλογο Εναλλακτικής Ιατρικής ‘Θεόφραστος’. Για την κριτική επιτροπή, ιδιαίτερα σημαντική ήταν η καταπραϋντική δράση της λεβάντας στο νευρικό σύστημα κατά περιόδους υπερδιέγερσης.

Βιβλιογραφία:

http://www.live-pedia.g
http://www.lifeinbalance.gr/
http://www.vita.gr
http://weleda-greece.com
http://www.greekherbsonline.com
http://www.pfaf.org
http://www.henriettesherbal.com/
http://plants.usda.gov
http://hortiplex.gardenweb.com/
Μαγικά Βότανα – Margaret Picton – Εκδόσεις Κοχλίας
Περιοδικό Natural Health Science – τευχος 2 – Λεβάντα- Σπύρος Ζουρνατζής

Πίλιγκ σώματος για ξηρά – κανονικά δέρματα με λεβάντα & βρώμη

1 κουταλιά της σούπας άνθη λεβάντας

2 κουταλιές της σούπας άσπρη ζάχαρη

1 κουταλάκι του γλυκού νιφάδες βρώμης

αμυγδαλέλαιο

Διαδικασία:

Βάζω όλα τα υλικά εκτός από το αμυγδαλέλαιο στο μπλέντερ μέχρι να γίνουν μια πολύ ψιλή σκόνη (αν θέλω στο τέλος περνάω το μίγμα από τουλπάνι). Όταν η σκόνη έχει ενωθεί καλά ρίχνουμε το αμυγδαλέλαιο μέχρι να γίνει μια ωραία πάστα που να μπορεί να κολλά στο δέρμα εύκολα.

Βάζουμε το πίλιγκ σε βαζάκι με ετικέτα και το χρησιμοποιούμε στο μπάνιο. Πριν χρησιμοποιήσουμε σαπούνι κάνουμε ένα μασάζ με το πίλιγκ για αρκετή ώρα περίπου 10 λεπτά και μετά συνεχίζουμε με το σαπούνι για να φύγει το λάδι.

Η επιδερμίδα θα γίνει πολύ απαλή! Γιατί η ζάχαρη είναι πολύ ενυδατική για το δέρμα μας. Η λεβάντα είναι αναζωογονητική και κατάλληλη για κανονικά ξηρά δέρματα. Η βρώμη είναι αντιγηραντική και συσφικτική.

Τι μπορούμε να φτιάξουμε με το ποτό κομπούχας

Ξύδι Κομπούχας

Φτιάχνουμε την κυρίως συνταγή της κομπούχας με την μόνη διαφορά ότι αφήνουμε την ζύμωση να συνεχιστεί από 3 εβδομάδες έως 1,5 μήνα (ανάλογα με τη ζέστη που κάνει). Μετά παίρνουμε ένα ωραιότατο ξύδι το οποίο μπορούμε να το αρωματίσουμε με διάφορα ξερά ή φρέσκα βότανα (όπως κανέλα, γαρίφαλο, κάρδαμο! Και άλλα) και να το βάζουμε στις σαλάτες μας! Είναι πολύ υγιεινό!

Κομπούχα με Βύσσινο (για 2 λίτρα τσάι)

1. Φτιάχνουμε την κυρίως συνταγή της κομπούχας με 6 κουταλάκια από μαύρο ή πράσινο τσάι ή και τα δυο.
2. Γεμίζουμε με βυσσινάδα το 1/6 ή περισσότερο το βάζο ζύμωσης και προσθέτουμε το τσάι κομπούχας μέχρι να γεμίσει το βάζο κατά 2/3 του.
3. Βάζουμε τη καλλιέργεια κομπούχας και 400 ml ποτού της προηγούμενης φοράς.
4. Βάζουμε το τουλπάνι πάνω στο βάζο και ένα λαστιχάκι και το αφήνουμε σε ζεστό σκοτεινό μέρος.
5. Θα παρατηρήσουμε ότι με την βυσσινάδα γίνεται πιο έντονη η ζύμωση.
6. Το ποτό κομπούχας με βύσσινο γίνεται λίγο πιο γρήγορα και παράγει πολύ αέριο.

Σαπούνι με Γάλα καρύδας

Γεια σας! Σας ευχομαι καλό φθινόπωρο!

Γυρισα πίσω από τις υπέροχες διακοπές, ανανεωμένη με πολλές καινούριες ιδέες που θελω να μοιραστώ μαζί σας! Περιμένω τα σχόλια σας!

Καρύδα – cocos nucifera

Η καρύδα είναι ο καρπός του δέντρου κοκκοφοίνικα (cocos nucifera), οικογένεια Arecaceae. Ο κοκοφοίνικας μπορεί να φτάσει τα 30 μέτρα ύψος και ευδοκιμεί σε τροπικά παραθαλάσσια κλίματα. Κάθε φοίνικας «παράγει» περίπου 75 καρύδες.

Τα τρία «μάτια» της αντιπροσωπεύουν τα μάτια του θεού Shiva και ο κοκοφοίνικας είναι το Ιερό Δένδρο των Ινδών, που εκπληρώνει όλες τις επιθυμίες.

Η καρύδα περιέχει γλυκερίνη, βιταμίνη Ε, κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά, φυσικά καροτένια, λαουρικό οξύ το οποίο ενισχύει το ανοσοποιητικό.

Το λάδι καρύδας δημιουργείται από το λευκό μέρος του φρούτου, το οποίο χρησιμοποιείται στα προϊόντα περιποίησης της επιδερμίδας. Το παρθένο έλαιο καρύδας που μοιάζει με βούτυρο τον χειμώνα το γάλα καρύδας και η αποξηραμένη καρύδα χρησιμοποιούνται σε πολλες χορτοφαγικές ή ωμοφαγικές συνταγές. Αξίζει να δοκιμάσετε το πιάτο Βίγκαν Καρμπονάρα !

Το γάλα της καρύδας δεν είναι το νερό που περιέχει η καρύδα. Το γάλα μπορούμε να το φτιάξουμε μόνοι μας με βάση μια συνταγή ή να το αγοράσουμε σε κονσέρβα.

Το γάλα είναι χρήσιμο σε όλες τις φλεγμονές του πεπτικού συστήματος.

Το νερό της καρύδας είναι χρήσιμο στα νεφρά, επειδή έχει αντιφλεγμονώδη και διουρητική δράση.

Για εξωτερική χρήση η καρύδα είναι ιδανική για όλους τους τύπους δέρματος, ενυδατώνει και τρέφει την επιδερμίδα, προστατεύοντας το δέρμα από τη δημιουργία ελεύθερων ριζών. Είναι αντιμικροβιακό, αντιοξειδωτικό και χρησιμεύει στην αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων, όπως ψωρίασης και εκζέματος, τα επιφανειακά εγκαύματα, στις μυκητιάσεις, την τριχόπτωση και την πιτυρίδα.

Συνταγή

Λάδια

Καστορέλαιο 145 γρ

Βούτυρο κακάο 89 γρ

Λάδι καρύδας 1133 γρ

Ελαιόλαδο 2271 γρ

Αλισίβα & γάλα

γάλα καρύδας 1320 γρ

NaOH (καθαρό) 520 γρ

Πρόσθετα

Βρώμη (σκόνη) 1,5 κούπα

Αμυγδαλέλαιο 60 γρ

αιθέριο έλαιο λεβάντα 40 γρ

Η διαδικασία της διάλυσης του NaOH στο γάλα καρύδας είναι διαφορετική γιατί δεν πρέπει το γάλα να βράσει ή να ξεπεράσει τους 37 βαθμούς Κελσίου. Το 1/3 της ποσότητας του γάλατος το κρατάμε σε υγρή μορφή και το υπόλοιπο γάλα το κάνουμε παγάκια. Πριν ξεκινήσουμε φροντίζουμε να έχουμε μεγάλη ποσότητα από παγάκια νερού και κρύο νερό.

Οπότε κρατάμε το 1/3 της ποσότητας του γάλατος σε υγρή μορφή (από το ψυγείο) και το βάζουμε στο μπολ. Το μπολ το βάζουμε σε μια λεκάνη με κρύο νερό και πάγο, προσέχοντας να μην ξεπεράσει η στάθμη του νερού – πάγου, την στάθμη του γάλατος, γιατί το μπολ μας θα επιπλέει. Ρίχνουμε μια μικρή ποσότητα NaOH, ανακατεύουμε και όταν διαλυθεί προσθέτουμε λίγο πάγο γάλατος. Ξαναρίχνουμε πάλι μια μικρή ποσότητα NaOH και ανακατεύουμε και περιμένουμε λίγο να πέσει η θερμοκρασία του για να ρίξουμε αργότερα κι άλλο NaOH. Αν πάει να βράσει ή να ανεβεί η θερμοκρασία ρίχνουμε λίγο πάγο γάλατος. Αν το επίπεδο στάθμης του γάλατος- NaOH ξεπεράσει την στάθμη του νερού-πάγου, ρίχνουμε και άλλο πάγο στο νερό. Και έτσι συνεχίζουμε, προσέχοντας η θερμοκρασία να μην ξεπεράσει τους 37 και αφήνοντας το διάλυμα γάλα- NaOH να κρυώσει μέχρι να ρίξουμε την υπόλοιπη ποσότητα.

Αυτή η φωτογραφία δείχνει την τελική φάση που πρέπει να έχει το διάλυμα. Θα είναι πηχτό μην σας ανησυχεί αυτό, επει το NaOH αντιδρά με το λιπος του γάλατος και προσπαθεί να το κάνει σαπούνι, αλλα το λίπος δεν είναι αρκετό για να γίνει σαπούνι.

Συνεχίζουμε με την διαδικασία της κρύας μεθόδου, με τη μόνη διαφορά οτι τώρα θα αναμίξουμε τα 2 διαλύματα στους 37 βαθμούς Κελσίου. Ίσως χρειαστεί λίγο περισσότερο χτύπημα απο άλλες φορές με το μπλέντερ χειρός.

Πριν ξεκινήσουμε διαβάζουμε αυτό.

Διακοπές με Χάθα Γιόγκα στην Λέσβο

Γεια σας,
έχει ξεκινήσει ένα σεμινάριο Χάθα γιόγκα στην Ερεσό της Λέσβου με την αγαπημένη μου δασκάλα! Το σεμινάριο είναι απο τις 10 έως τις 30 Ιουλίου.
Όσοι θέλετε να κάνουμε μαζί γιόγκα μπορείτε να έρθετε! Σας περιμένουμε να περάσουμε όμορφες διακοπές κοντά στη θάλασσα μακριά απο τον θόρυβο της πόλης!
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στα παρακάτω τηλέφωνα.

Θάλασσα (Λένα)

στη διεύθυνση: Θεμιστοκλέους 78 - Πλ. Εξαρχείων

τηλ. 210 3300 335 - 6976 411920


Σας ευχομαι καλό καλοκαίρι!

Κομπούχα, ένα θαυματουργό ποτό απο την Άπω Ανατολή!

Η κομπούχα ή kombucha είναι ένα πεντανόστημο δυναμωτικό ποτό, το οποίο θεραπεύει πολλές αρρώστιες επειδή αποτοξινώνει τον οργανισμό και ενισχύει το ανοσοποιητικό.

Η κομπούχα δεν είναι ακριβώς ένας μύκητας και δεν ανήκει στην κατηγορία των μανιταριών. Κυρίως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια συμβίωση βακτηριδίων και μαγιάς σε μια καλλιέργεια που αποτελείται απο κυτταρίνη, ενώ το θρεπτικό διάλυμα στο οποίο αναπτύσσεται είναι τσάι με ζάχαρη.

Οι παραδόσεις της Ανατολής λένε ότι προήλθε απο την θάλασσα. Η παλιότερη αναφορά χρονολογείται απο την εποχή της δυναστείας Τσιν της Κινέζικης αυτοκρατορίας, το 221 π.Χ. Την εποχή εκείνη η Κομπούχα ήταν γνωστή σαν «Θεϊκό Tsche»

Η κομπούχα είναι μια πολύ θρεπτική τροφή. Περιέχει Γλυκουρονικό οξύ, γαλακτικό οξύ, οξικό οξύ, ουσνικό οξύ, κιτρικό οξύ, οξαλικό οξύ, γλυκονικό οξύ, βουτυρικό οξύ, φιλικό οξύ, νουκλεϊκά οξέα, όπως RNA και το DNA, περιέχει όλη τη σειρά των βιταμινών Β και ιδιαίτερα B1, B2, B3, B6 και B12, βιταμίνη C.

Υλικά:

Μια υγιή καλλιέργεια κομπούχα

Τσαγιέρα

Βάζα

μπουκάλια

Νερό

Τσάι μαύρο, πράσινο

Ζάχαρη άσπρη

Τουλπάνι

Χωνί

σουρωτήρι

Λαστιχάκι για να στερεώσουμε το τουλπάνι στο βάζο

Συνταγή:

1 καλλιέργεια κομπούχα

2 λίτρα νερό

2 έως 4 κουταλάκια μαύρο ή πράσινο τσάι ή μίγμα των 2

1 κούπα άσπρη ζάχαρη* (όχι λιγότερη από 160 γρ)

λίγο ποτό από την προηγούμενη κομπούχα

Παρασκευή:

Βράζουμε το νερό, το αποσύρουμε από την φωτιά και προσθέτουμε την ζάχαρη μέχρι να λιώσει τελείως. Έπειτα προσθέτουμε τα τσάγια και το αφήνουμε να κρυώσει μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου. Όταν κρυώσει το τσάι το σουρώνουμε σε καθαρά αποστειρωμένα βάζα προσθέτοντας την καλλιέργεια κομπούχα και το ποτό της προηγούμενης φοράς, Βάζουμε το τουλπάνι με το λαστιχάκι για να το προστατέψουμε από σκόνη και από σπόρια και άλλα.

Το αφήνουμε σε σκοτεινό, ζεστό μέρος χωρίς να το κουνάμε καθόλου μέχρι να γίνει. Θα χρειαστούν από 5 έως 10 μέρες ή και περισσότερο ανάλογα με την ζέστη που κάνει.

Μετά την δεύτερη ή τρίτη μέρα θα δούμε στην επιφάνεια υγρού να σχηματίζεται μια λεπτή μεμβράνη, σημαίνει ότι η ζύμωση προχωράει κανονικά. Μετά την τέταρτη ή πέμπτη μέρα μπορείτε να δοκιμάσετε για να δείτε αν έχει γίνει. Το ποτό θα πρέπει να μην είναι ούτε γλυκό ούτε ξινό. Αν είναι γλυκό, αφήστε το άλλη μια μέρα. Αν είναι ξινό σημαίνει ότι η διαδικασία συνεχίστηκε περισσότερο από όσο έπρεπε.

Όταν τελικά η γεύση του είναι ικανοποιητική, με καθαρά χέρια παίρνετε την καλλιέργεια κομπούχα και τον απόγονό της που σχηματίσθηκε και τα βάζετε σε ένα καθαρό βάζο με λίγο ποτό κομπούχα και βάζετε ένα τουλπάνι πάνω και το αφήνετε μέχρι να το χρησιμοποιήσετε σε επόμενο ποτό κομπούχας.

Το υπόλοιπο ποτό το σουρώνετε και το βάζετε σε μπουκάλι και στο ψυγείο, διατηρείται έως 3 μήνες. Αν μείνει εκτός ψυγείου θα γίνει ξύδι.

Οι καλλιέργειες της κομπούχας χρησιμοποιούνται 6-8 φορές, μετά αν θέλετε να τις πετάξετε, δεν πρέπει να τις πετάξετε στα σκουπίδια ή στον νεροχύτη αλλα σε χώμα.

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες είναι 1 ποτηράκι του κρασιού ημερησίως (150 ml). Αρχικά ξεκινάτε να πίνετε 1 με 2 κουταλάκια του γλυκού (πριν το πρωινό και μετά από γεύματα) και συνεχώς αυξάνετε την ποσότητα μέχρι να φτάσετε τη συνιστώμενη.

Δεν πίνουμε συνέχεια για πολύ καιρό γιατί μπορεί να μας πειράξει. Όλα αν γίνονται με μέτρο βοηθάνε πολύ, αλλα οι καταχρήσεις όχι.

Οι έγκυες και οι θυλάζουσες μητέρες είναι καλύτερα να μην πιουν κομπούχα γιατί θα επιβαρύνει την λειτουργία της πέψης .

*Ζάχαρη είναι απαραίτητη

Η ζάχαρη ειναι απαραίτητη για την λειτουργία του μεταβολισμού της κομπούχας, όπως το άζωτο και τα ιχνοστοιχεία που παίρνει από το τσάι. Η ζαχαρη διασπάται και μετατρέπετε σε οργανικά οξέα, βιταμίνες, ένζυμα και διοξείδιο του άνθρακα. Συμμετέχει και στην αναπαραγωγή της κομπούχας. Μετά την ολοκλήρωση της κομπούχας όλη η ποσότητα έχει μετατραπεί και ο οργανισμός μας δεν επιβαρύνετε από αυτήν.

Το είδος που χρησιμοποιούμε είναι η άσπρη ζάχαρη γιατί πειράματα που έχουν γίνει έχουν δείξει ότι με την άσπρη η κομπούχα έχει περισσότερα συστατικά και σε μεγαλύτερες τιμές. Με την μαύρη ζάχαρη ή το μέλι η κομπούχα είναι πιο φτωχιά, παράγει σκοτεινό ποτό, και δεν έχει τόσο ωραία γεύση. Και μετά από λίγο καιρό η κομπούχα μπορεί να χαλάσει γιατί η καινούρια καλλιέργεια που δημιουργείται δεν είναι καλή.

Βιβλιογραφία

Κομπούχα - Alick & Mari Bartholomew

Κομπούχα - Frank, Gunther W.

Οδοντική σκόνη με Φασκόμηλο και γλυκάνισο!

Πρόσφατα έφτιαξα αυτή την οδοντική σκόνη και ομολογώ πως είναι ότι καλύτερο έχω φτιάξει για τη στοματική υγιεινή!

Δεν περιέχει αλάτι ή σόδα μαγειρική που καταστρέφουν το σμάλτο των δοντιών και έχουν άσχημη γεύση.

Είναι πανεύκολη για να τη φτιάξουμε γιατί περιέχει υλικά τα οποία βρίσκονται εύκολα στην φύση!

Συνταγή:

* 3 κουταλιές της σούπας φασκόμηλο (σκόνη)

* 6 κουταλιές της σούπας γλυκάνισο (σκόνη)

* 3 κουταλάκια του γλυκού στάχτη από ξύλα

* 2 κουταλάκια του γλυκού κανέλα (σκόνη)

Ανακατεύουμε όλα αυτά τα υλικά αφού πρώτα τα κάνουμε σκόνη στο μπλέντερ και μετά τα περάσουμε από ένα λεπτό τούλι για να πάρουμε μια πολύ λεπτή σκόνη. Αν αφήσουμε κομματάκια στην σκόνη υπάρχει περίπτωση αυτά να κολλάνε στα δόντια μας.

Βάζουμε την σκόνη σε μικρό μπουκαλάκι που έχει σταγονόμετρο. Ρίχνουμε όση ποσότητα θέλουμε στην οδοντόβουρτσα, πιέζοντας το μπουκαλάκι.

Είναι καταπληκτική καθαρίζει τέλεια τα δόντια και τα κάνει κάτασπρα!

Και τώρα πάμε να αναλύσουμε τα υλικά που χρησιμοποιούμε:

Η στάχτη είναι η σόδα που είναι ιδανική για τον καθαρισμό μεταξύ των ούλων και των δοντιών.

Το φασκόμηλο είναι φυσικό λευκαντικό δοντιών.

Ο γλυκάνισος έχει αντισηπτική, καθαριστική, παρασιτοκτόνα και αρωματική δράση.

Η κανέλα είναι καθαριστική, αντισηπτική και πολύ αρωματική.

Φασκόμηλο - Salvia officinalis

Το φασκόμηλο έχει τις εξής ιδιότητες:

είναι σπασμολυτικό, αποχρεμπτικό, αντιαιμορραγικό, αντιιδρωτικό, αντιμικροβιακό, αντικαταθλιπτικό, αυξάνει τις θηλυκές ορμόνες, επουλωτικό, για πρηξίματα, ασθένειες ουρήθρας, δυνάμωμα του νευρικού συστήματος και βελτίωση του μεταβολισμού, κανονίζει την σεξουαλική δραστηριότητα, εξαλείφει την τρεμούλα των χεριών, χρησιμοποιείται στην παράλυση, στην αδύναμη μνήμη, στην εμμηνόπαυση, στα υπερβολικά έμμηνα, στην πολυαρθρίτιδα, στην τριχόπτωση, στους καλόγηρους, σπυριά, χτυπήματα, τσιμπήματα εντόμων, πληγές, καψίματα, κρυοπαγήματα και άλλα!

Απαγορεύεται στις θυλάζουσες μητέρες ή έγκυες γυναίκες γιατί καταστέλλει την έκκριση γάλακτος και πικρίζει το γάλα.

Στις φωτογραφίες φαίνονται 5 διαφορετικές ποικιλίες του φασκόμηλου που έχω στον κήπο μου!

Πορτοκαλιά - citrus aurantium

Το πορτοκάλι είναι ένα υπέροχο χειμερινό φρούτο το οποίο έχει ένα πολύ έντονο χρώμα το οποίο φτιάχνει την διάθεση, τονώνει και συντελεί στην ανάπτυξη και στην δημιουργικότητα! Άριστο αποτοξεινωτικό και συμβάλει στην διατήρηση του νεανικού δέρματος.

Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί μετά από μια σειρά πειραμάτων ότι ο χυμός και η φλούδα των εσπεριδοειδών μας προφυλάσσουν από λοιμώδεις αρρώστιες, εμποδίζουν και επουλώνουν γρήγορα τις παρενέργειες από τις ακτινοβολίες των κακοηθών όγκων.

Οι δραστικές ουσίες του πορτοκαλιού είναι το αιθέριο έλαιο, φλαβονοειδή, αρωματικό εκχύλισμα, λεμονένιο, ναριγκίνη, αουραντιαμαρίνη, βιταμίνη C, A, B, P, οργανικά άλατα, ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο, νάτριο, σίδηρο.

Τα πλεονεκτήματα του είναι παρόμοια με του λεμονιού αλλά είναι αρκετά πλούσιο σε βιταμίνη Β.

Κάνει καλό στον πονοκέφαλο, καταπραΰνει τα νεύρα, διώχνει την αϋπνία, είναι αντικαταθλιπτικό και αγχολυτικό κάνει καλό στα αρθριτικά, είναι αντιγριπικό λόγω της βιταμίνης C που περιέχει.

Vegan σαπούνι με πορτοκάλι για αποτοξίνωση και τόνωση

Το σαπούνι με πορτοκάλι είναι κατάλληλο για αποτοξίνωση και τόνωση του οργανισμού. Είναι υπέροχο στο μαλλί και στο δέρμα και είναι για κανονικά και προβληματικά δέρματα, γιατί το πορτοκάλι συμβάλει στην διατήρηση του νεανικού δέρματος. Συσφίγγει την χαλαρή επιδερμίδα, ευνοεί την εγκεφαλική λειτουργία και χαρίζει πνευματική διαύγεια.

Μην το φάτε λουστείτε!

Συνταγή

Λάδια

Καστορέλαιο 145 γρ

Βούτυρο κακάο 89 γρ

Λάδι καρύδας 1133 γρ

Πυρηνέλαιο 2271 γρ

Αλισίβα & χυμός

Χυμός πορτοκαλιού φρέσκος 1320 γρ

NaOH (καθαρό) 520 γρ

3 κουταλιές της σούπας αλάτι ψιλό

Πρόσθετα

Βρώμη (σκόνη) 1,5 κούπα

Ξύσμα πορτοκαλιού 800 γρ

Διαδικασία

Αρχικά ετοιμάζουμε το ξύσμα και τον χυμό των πορτοκαλιών που τέτοια εποχή είναι άφθονα στην αγορά! . Πρώτα παίρνουμε το ξύσμα και μετά τα στύβουμε (καλό είναι να μην χρησιμοποιήσουμε αποχυμωτή).

Τον χυμό τον βάζουμε στο ψυγείο για να πέσει η θερμοκρασία του, στους 5 βαθμούς περίπου. Και όταν θα τον αναμίξουμε με το NaOH, θα έχουμε έτοιμο κρύο νερό και πάγο σε μια λεκάνη. Το μπολ με τον χυμό θα το βυθίσουμε στη λεκάνη με το κρύο νερό και θα ρίχνουμε πολύ αργά το NaOH, ώστε να μην βράσει ο χυμός και χάσουμε πολύτιμα συστατικά του! Προσπαθούμε ο χυμός να μην ξεπεράσει τους 40 βαθμούς Κελσίου.

Μετά από την ανάμιξη της αλισίβας και του χυμού μπορούμε να προσθέσουμε το αλάτι, ανακατεύοντας πολύ προσεχτικά και για αρκετή ώρα ώστε να είμαστε σίγουροι ότι έχει τελείως διαλυθεί. Το αλάτι κάνει πιο σκληρό το σαπούνι.

Ακολουθούμε την διαδικασία της κρύας μεθόδου, για να φτιάξουμε το σαπούνι. Πριν ξεκινήσουμε διαβάζουμε αυτό.

Σαπούνι με λεμόνι

Από τους αρχαίους χρόνους το λεμόνι χρησίμευε σαν καλλυντικό, προστίθεται σε αρώματα, σαπούνια. Επίσης χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική, σε ποτά και φάρμακα. Οι γυναίκες που μαζεύουν λεμόνια έχουν πολύ ωραία και απαλά χέρια λόγω του αιθέριου ελαίου που περιέχει η φλούδα.

Σ’ αυτή τη συνταγή θα χρησιμοποιήσουμε από 6 με 7 κιλά λεμόνια, τον χυμό και το ξύσμα τους. Οι αναλογίες που δίνω είναι για μεγάλη ποσότητα η οποία δίνει 6,5 κιλά σαπούνι. Νομίζω πως για κάποιον που φτιάχνει πρώτη φορά σαπούνι καλό είναι να κάνει το 1/3 της ποσότητας (αρκεί να διαιρέσει όλα τα ποσά δια 3).

Αρχικά ετοιμάζουμε το ξύσμα και τον χυμό. Πρώτα παίρνουμε το ξύσμα από τα λεμόνια και μετά τα στύβουμε (καλό είναι να μην χρησιμοποιήσουμε αποχυμωτή).

Τον χυμό τον βάζουμε στο ψυγείο για να πέσει η θερμοκρασία του, στους 5 βαθμούς περίπου. Και όταν θα τον αναμίξουμε με το NaOH, θα έχουμε έτοιμο κρύο νερό και πάγο σε μια λεκάνη. Το μπολ με τον χυμό θα το βυθίσουμε στη λεκάνη με το κρύο νερό και θα ρίχνουμε πολύ αργά το NaOH, ώστε να μην βράσει ο χυμός και χάσουμε πολύτιμα συστατικά του!

Ακολουθούμε την διαδικασία της κρύας μεθόδου, για να φτιάξουμε το σαπούνι. Πριν ξεκινήσουμε διαβάζουμε αυτό.

Συνταγή

Λάδια

Kερί 108 γρ

Καστορέλαιο 338 γρ

Βούτυρο κακάο 370 γρ

Λάδι καρύδας 1206 γρ

Πυρηνέλαιο 1608 γρ

Σουσαμέλαιο 221 γρ

Αλισίβα & χυμός

Χυμός λεμόνι 1383 γρ

(πολύ κρύος, 4-7 βαθμούς Κελσίου)

NaOH (καθαρό) 535 γρ

Πρόσθετα

Χυμός λεμόνι 70 γρ

Ξύσμα λεμονιού 445 γρ

Βρώμη (σκόνη) 70 γρ

Αμυγδαλέλαιο 100 γρ

Βερικοκέλαιο 40 γρ

Συνολικό βάρος: 6494 γρ

Το σαπούνι από λεμόνι είναι με λίγα λόγια τέλειο!

Το δοκίμασα και μου άρεσε πάρα πολύ! Έγινε πια το αγαπημένο μου!

Δίνει λάμψη στο μαλλί, το κάνει έξτρα απαλό και ευκολοχτένιστο. Μοσχοβολάει το άρωμα λεμόνι καθώς χρησιμοποιείται και προσφέρει τόνωση και ευεξία, διώχνει το άγχος και τον πονοκέφαλο.

Διώχνει την πιτυρίδα και μειώνει την τριχόπτωση. To λεμόνι έχει την ιδιότητα να κλείνει τους πόρους, έτσι όταν χρησιμοποιείται στο μαλλί κλείνουν οι πόροι που συγκρατούν την τρίχα και έτσι αυτή δεν πέφτει. Ένα παράδειγμα, είναι ένας άντρας 90 με 100 χρονών, ο οποίος κάθε πρωί βάζει χυμό λεμονιού στο μαλλί του και έχει ακόμα πλούσιο και νεανικό !

Το δέρμα το κάνει απαλό και λαμπερό και εξαλείφει τις φακίδες. Αντενδείκνυται σε περιπτώσεις θεραπείας από κυτταρίτιδα για τον λόγο ότι κλείνει τους πόρους και η κυτταρίτιδα δεν θα φύγει.

Τωρα που ερχονται τα χριστούγεννα μπορούμε να κάνουμε αυτό το υπέροχο δώρο στα αγαπημένα μας πρόσωπα, που είναι σίγουρο οτι θα το χαρούν πολύ!

Η λεμόνια - Cirtus medica sativa

Οι λεμονιές ευδοκιμούν σε παραθαλάσσια εδάφη και σε μικρό υψόμετρο. Τα χρήσιμα μέρη είναι ο καρπός, τα φύλλα, η φλούδα και οι σπόροι.

Ο χυμός περιέχει κιτρικό οξύ (Βιταμίνη C), μηλικό οξύ, κιτρικό κάλιο, κιτρικό ασβέστιο, σάκχαρο, θερμίδες, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, ασβέστιο, φώσφορος, μαγνήσιο, νάτριο, πυρίτιο), βιταμίνη P (εσπεριδίνη), Α, Β, και Β2.

Η φλούδα του λεμονιού περιέχει το αιθέριο λάδι, πηκτίνη και δυνατό άρωμα. Σ’ όλα τα μέρη του φυτού υπάρχουν φλαβόνια, τα οποία χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική.

Το λεμόνι είναι αντισκορβουτικό, αντιμολυσματικό, είναι πολύ καλό απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό. Είναι διουρητικό, και βοηθάει στην πέψη. Ποτέ όμως δεν το πίνουμε με άδειο στομάχι. Καθαρίζει το αίμα και τονώνει τον οργανισμό. Διαλύει τις πέτρες των νεφρών, θεραπεύει το κρυολόγημα, το βήχα, πονόλαιμο. Εμποδίζει την αρτηριοσκλήρυνση, τη συσσώρευση αλάτων στον οργανισμό. Σταματάει την ευκοιλιότητα και σκοτώνει τα παράσιτα των εντέρων. Προλαβαίνει τις δηλητηριάσεις, ενεργεί σαν αντίδοτα.

Εξωτερικά, ο χυμός χρησιμοποιείται σε εγκαύματα από τον ήλιο, χιονίστρες, κάλους, για τα μαλλιά (πιτυρίδα, τριχόπτωση), διώχνει τον πονοκέφαλο, εξαφανίζει τις φακίδες. Καθαρίζει και λευκαίνει το δέρμα και κλείνει τους ανοιχτούς πόρους.

Φυσικό Αντηλιακό Καρύδας

Υλικά

½ κουταλάκι οξείδιο του ψευδαργύρου

14 γρ βουτυροκακάο

206 γρ λάδι καρύδας

116 γρ σουσαμέλαιο

λεβάντας άνθη

άνθη ζαμπούκου

μισό καρότο τριμμένο

2 κουταλάκια άρωμα καρύδας γλυκιάς

Διαδικασία

1.Αρχικά φτιάχνουμε το λάδι λεβαντας-ζαμπουκου-καρότου με το σουσαμέλαιο. Μπορούμε να αφήσουμε στον ηλιο για 7 μερες τα βότανα λεβάντα-ζαμπούκου ανακουνώντας καλά και μετά σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία στο ίδιο μίγμα προσθέτουμε το τριμμένο καρότο και το αφήνουμε 4 ώρες περίπου μέχρι να δούμε ότι το λάδι έχει γίνει έντονο πορτοκαλί. Το σουρώνουμε πολύ καλα με τουλπάνι και το στύβουμε για να βγει και η τελευταία του σταγόνα.

2.Σε ένα άλλο κατσαρολάκι ζεσταίνουμε μια μικρή ποσότητα από το λάδι καρύδας και εκεί διαλύουμε το οξείδιο του τιτανίου. Ανακατεύουμε πολύ καλα μέχρι να διαλυθεί τελείως.

3. Στο ίδιο κατσαρολάκι αφού έχει διαλυθεί τελείως το οξείδιο του ψευδαργύρου ρίχνουμε το υπόλοιπο λάδι καρύδας, το βουτυροκάκαο ώστε να ενωθούν καλά.

4. Σ’ ένα μπουκαλάκι με σταγονόμετρο βάζουμε όλα μας τα λάδια με τη βοήθεια ενός χωνιού. Ανακουνάμε καλά.

Σχόλια

Το λάδι καρύδας περιέχει βιταμίνη Ε και γλυκερίνη, είναι ιδανικό για το μαύρισμα και πολύ καλό φίλτρο υπεριωδών ακτινών σε συνδυασμό με το σουσαμέλαιο και καροτέλαιο.

Το καροτέλαιο είναι πλούσιο σε βιταμίνες και κυρίως σε προβιταμίνη Α που μετατρέπεται σε βιταμίνη Α (που βοηθάει στην παραγωγή κυττάρων). Προστατεύει τα εξωτερικά στρώματα του δέρματος αναζωογονώντας τους ιστούς και τα κύτταρα του δέρματος. Η πιο σημαντική του δράση είναι το βαθύ μαύρισμα.

Το σουσαμέλαιο περιέχει πρωτεΐνες, μέταλλα, βιταμίνες ε, Β1, Β12, ιχνοστοιχεία, Μαγνήσιο, Λεκιθίνη και αμινοξέα. Είναι πολύ πλούσιο σε ασβέστιο και πολυακόρεστα. Χρησιμοποιείται ενάντια στο κοκκίνισμα της επιδερμίδας και είναι πολύ καλό φίλτρο υπεριωδών ακτινών και έχει 7 βαθμούς προστασίας.

Το οξείδιο του ψευδαργύρου παρέχει αντηλιακή προστασία γιατί αντανακλά τον ήλιο.

Οι βιταμίνες που περιέχουν τα λάδια αυτά έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Κάθε φορά πριν το χρησιμοποιήσουμε πρέπει να το ανακουνάμε πολύ καλά.

Ποιοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα φυσικά φίλτρα?

Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν όλοι όσοι δεν κάνουν αλόγιστη έκθεση στον ήλιο.

Είναι ιδανικό για παιδάκια και για όλες τις ηλικίες, και ιδιαίτερα για άτομα με ευαίσθητα και αλλεργικά δέρματα, καθώς δεν προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις.

Είναι απαραίτητη η ηλιοθεραπεία???

Η ηλιοθεραπεία, πάντα με μέτρο είναι απαραίτητη για τον οργανισμό γιατι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει την συνθεση της βιταμίνης D. Ο στόχος των αντηλιακών είναι να ενισχύσουν την αμυνα του οργανισμού απέναντι στις αντινοβολίες UVA και UVB. Επίσης περιεχουν πολλά θρεπτικά συστατικά που τρεφουν το δέρμα και το διατηρούν υγιές.

ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΤΩΡΑ!

"ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ.

ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ.

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ, ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ!

ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΠΡΑΓΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ!

















ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ ΣΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!"


" ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ Ή ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ...

Την χρονική στιγμή που οι κλιματικές αλλαγές λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου απασχολούν επιτέλους το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας, καθώς όπως αποδεικνύεται ο ρυθμός επιτάχυνσης της αλλαγής θερμοκρασίας με ότι αυτό συνεπάγεται επιταχύνεται, στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα αν και αντιστοιχούν μόλις 2,55 τετραγωνικά πρασίνου ανά κάτοικο, με αποτέλεσμα η Αθήνα να βρίσκεται στην τελευταία θέση ανάμεσα στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ( το πράσινο καταλαμβάνει μόλις το 2,9% της συνολικής επιφάνειας της πόλης των Αθηνών), ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στην Αττική, η Πάρνηθα, είχε την ίδια μοίρα με τα υπόλοιπα δάση της χώρας, θα αποτελέσει δηλαδή μνημείο της ανεπάρκειας και της ανευθυνότητας του Ελληνικού κράτους και των πολιτών του.
Και βέβαια όταν αναφέρουμε Ελληνικό κράτος, εννοούμε απλώς το όργανο των πολιτών, στο οποίο αναθέτουμε την διαχείριση της πατρίδας μας. (Και βέβαια όπως είναι γνωστό, το κάθε έθνος έχει την εξουσία που του αξίζει).
Συνεπώς Εμείς οι ίδιοι, βάση της νοοτροπίας του νέο Έλληνα όπως αυτή έχει σφυρηλατηθεί τα τελευταία 30 τουλάχιστον χρόνια, και που χαρακτηρίζεται από τον νεοπλουτισμό, την καταναλωτική φρενίτιδα, την έλλειψη ιδανικών, την ελλιπή παιδεία και εκπαίδευση, της απαξίωσης του κάλους και της σκέψης, στουθοκαμιλίζουμε αποδεικνύοντας πως; η φράση: «ωχ αδελφέ, ότι φάμε ότι πιούμε, χαρακτηρίζει απόλυτα τον νέο Έλληνα».
Ομφαλοσκοπώντας θεωρούμε την Ελλάδα το κέντρο του κόσμου, αρκούμενοι σε ότι η φύση ανέξοδα μας προσφέρει, κομπάζοντας πως έχουμε την ομορφότερη χώρα του κόσμου, το καλύτερο κλίμα, και την σπουδαιότερη πολιτιστική κληρονομιά. Ε λοιπόν, αυτή η αντίληψη είναι προφανές πως οδηγεί σε αδιέξοδο.
Αρχίζοντας από το τελευταίο, την πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων δηλαδή για την οποία κομπάζουμε, ο Περικλής στον επιτάφιο υποδεικνύει τι έκαναν εκείνοι, για να επιτύχουν όσα κατόρθωσαν :

…»ακόμη περισσότερο οι πατέρες μας είναι άξιοι , γιατί επί πλέον εκείνων, τα οποία κληρονόμησαν, τα απέκτησαν με πολλούς κόπους και κληροδότησαν σε μας τους σημερινούς όλη αυτή την επικράτεια που κατέχουμε σήμερα. Το δε έργο της περαιτέρω βελτίωσης, το επιτελέσαμε εμείς οι ίδιοι που είμαστε συγκεντρωμένοι εδώ, οι οποίοι βρισκόμαστε ακόμη σε αυτήν ακριβώς την ηλικία μας, και εμείς εφοδιάσαμε την πόλη μας με όλα τα πράγματα, ώστε να είναι αυταρκέστατη και για πόλεμο και για ειρήνη».

Για τον Περικλή και την ιστορική μνήμη, βέβαια ανατρέξτε στα νέα συνοπτικά βιβλία της νέο ιστορίας…
Όσον αναφορά στην καταστροφή της φύσης, είναι προφανής όπως έχω αποδείξει σε πρόσφατη μελέτη μου, (Άνθρωπος και Γαία :
http://xletsos-basilhs.blogspot.com/2007_04_01_archive.html
Για τις επιπτώσεις στον πλανήτη και την ανθρωπότητα λόγω της υπερθέρμανση του πλανήτη, συνοπτικά ανοίξτε τους συνδέσμους: http://www.physics4u.gr/news/2007/scnews2813.html
http://www.physics4u.gr/news/2007/scnews2816.html ) πως ήδη εισπράττουμε το τίμημα της υπεροπτικής μας και καταχρηστικής μας συμπεριφοράς μας απέναντι στην Γαία. Το περιβάλλον δεν ανήκει σε εμάς, το έχουμε δανειστεί από τα παιδία μας.
Στην ύστατη στιγμή βέβαια που αφορά το τώρα , καθώς το μέλλον είναι ήδη εδώ και απειλεί όχι πλέον τις επόμενες γενεές αλλά την δική μας, οφείλουμε να δράσουμε άμεσα, καθώς οι επιστήμονες επισημαίνουν πως εάν δεν υπάρξει άμεση κινητοποίηση της διεθνούς κοινότητας με στόχο τη δραστική μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από 60% - 80% μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, τότε τα σενάρια θα είναι εφιαλτικά για το μέλλον της ανθρωπότητας στο σύνολο της .
Αυτά όμως αφορούν τον Πλανήτη στο σύνολο του. Στην Ελλάδα πέρα βρέχει ή μάλλον δεν βρέχει... Αντί να συμμορφωθούμε με τις επιταγές της συνθήκης του Κιότο και να μειώνουμε τις εκπομπές του διοξειδίου άνθρακα, τις αυξάνουμε, και την ίδια στιγμή καίμε τα δάση, τα οποία συμβάλουν στην απορρόφηση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακος.
Οι δασικές πυρκαγιές από το 1973 και μετά, αυξήθηκαν αποδεικνύοντας την παντελή έλλειψη σχεδίου, και την υποταγή στα σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα, που μαίνονται τις δασικές εκτάσεις προκαλώντας εγκληματικούς εμπρησμούς, προκειμένου να χτιστούν στα αποκαΐδια οι βίλες των νεόπλουτων.
Και ενώ οι αντιπρόσωποι της κληρονομικής δημοκρατίας μας , κάνουν λόγο για αναδασώσεις και σχέδια επί χάρτου, στην πράξη ολιγωρίες και παραλήψεις, αλλά και εμπαιγμοί, όπως η αναθεώρηση του άρθρου 24 για τα δάση, που αναστέλλει τις κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων, αποδεικνύει τα αντίθετα....
Κατά την περίοδο της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό, υπολογίζεται ότι τα ελληνικά δάση κάλυπταν το 50% περίπου του ελληνικού εδάφους., ενώ σήμερα περίπου καλύπτουν περίπου το 20%, έχουμε ακόμη αρκετά να κάψουμε....
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας διαμόρφωσε στο πέρασμα του χρόνου τις κατάλληλες εκείνες συνθήκες για μια βλάστηση, που εκτός της Ιβηρικής χερσονήσου, διατηρεί την μεγαλύτερη ποικιλία ειδών χλωρίδας στην Ευρώπη. Από τα είδη της ελληνικής χλωρίδας, το 13% περίπου συναντάται μόνο στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα έχουμε, δέκα «Εθνικούς Δρυμούς» συνολικής έκτασης περίπου 68.000 εκταρίων, από τα οποία 34.000 εκτάρια είναι οι πυρήνες τους.
Η Πάρνηθα ήταν ένας από τους 10 εθνικούς δρυμούς, και είχε ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 , διότι αποτελούσε σημαντική περιοχή για την χλωρίδα και την πανίδα της χώρας και όχι μόνο, και ταυτόχρονα είχε ανακηρυχθεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Η χλωρίδα της Πάρνηθας είναι/ήταν από τις πλουσιότερες στην Ελλάδα, καθώς έχουν καταγραφεί 818 είδη φυτών, ορισμένα από τα οποία αρκετά συναντώνται μόνο στην Πάρνηθα, όπως και το ελάφι Cervus elaphus.

Η οικολογική καταστροφή που προκλήθηκε στην Πάρνηθα αναμένεται να προκαλέσει αύξηση της μέσης θερμοκρασίας, των ρύπων, των αιωρούμενων σωματιδίων, αλλά και πλημμύρων στην Αττική. Δυστυχώς τα περί αναδάσωσης δεν ισχύουν, καθώς πέρα από το χρονικό διάστημα του απαιτείται, 70 με 100 χρόνια, η αλλαγή του κλίματος ήδη είχε θέση σε οριακή ανάπτυξη το δάσος της Κεφαλληνιακής Ελάτης στην Πάρνηθα...
Μην αμφιβάλετε πως ο λογαριασμός θα μας έρθει σύντομα από την Νέμεση της Γαίας, και αυτή την φορά τα καταναλωτικά δάνεια που με ένα τηλέφωνο παρέχουν στους αδαής οι τράπεζες, δεν θα μας σώσουν…
Είναι φανερό πλέον, πως οι πολίτες αυτής της χώρας οφείλουν σεβόμενοι τόσο τον εαυτό τους, όσο την ιστορία τους και το μέλλον των παιδιών τους, να αφυπνιστούν και επιτέλους να δράσουν παίρνοντας αποφάσεις που θα διασφαλίσουν μία Ελλάδα που θα ανταποκρίνεται σε αυτό που της αξίζει...
Προσωπικά ως πολίτης αυτής της χώρας ντρέπομαι για κατάντια της χώρας μου, ενώ ως γονέας λυπάμαι για την χώρα που θα παραδώσω στο παιδί μου. Ως επίλογο θα δανειστώ και πάλι τα λόγια του Περικλή:

…»Γιατί είμαστε λάτρες του ωραίου, όμως χωρίς σπατάλη χρήματος, και καλλιεργούμε το πνεύμα χωρίς να χάνουμε την ανδρεία μας. …Επί πλέον, οι ίδιοι εμείς όλοι είμαστε σε θέση να φροντίζουμε ταυτόχρονα για τις ιδιωτικές μας υποθέσεις και για τις υποθέσεις της πόλης μας, και όσοι από εμάς είναι απασχολημένοι με ιδιωτικές επιχειρήσεις και αυτοί ακόμα κατέχουν τα πολιτικά ζητήματα στην εντέλεια. Γιατί είμαστε ο μόνος λαός που τον μη αναμειγνυόμενο καθόλου στα κοινά δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο αλλά άχρηστο, και οι μόνοι που όποτε δεν τα επινοούμε και δεν τα προτείνουμε οι ίδιοι πάντως έχουμε τη δύναμη να κρίνουμε σωστά τα λαμβανόμενα μέτρα, τους δε λόγους δεν τους θεωρούμε καθόλου εμπόδιο των έργων, αλλά μάλλον θεωρούμε σαν εμπόδιο το να μην έχουμε κατατοπισθεί προφορικά σε όσα έχουμε να κάνουμε, πριν καταπιαστούμε με αυτά. Γιατί υπερέχουμε από τους άλλους και ως προς αυτό ακόμη, ότι δηλαδή εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε για όσα πρόκειται να επιχειρήσουμε και εμείς οι ίδιοι τα επιχειρούμε. Ενώ ως προς αυτό οι άλλοι... σε αυτούς η μεν αμάθεια τους κάνει να αποφασίζουν η δε σκέψη τους κάνει να διστάζουν».

Εκμεταλλεύσου την ροή των πληροφοριών από στο διαδύκτιο και προώθησε αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους μπορείς, εάν συμφωνείς με τις σκέψεις αυτές. Ταυτόχρονα στείλε οπωσδήποτε το μήνυμα διαμαρτυρίας Πέμπτη 5 και Παρασκευή 6 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι, που προτείνεται στο blog:

http://manosnik.blogspot.com/

Ήρθε επιτέλους η ώρα για αντί δραση.

Με αγωνία,
Βασίλης
http://xletsos-basilhs.blogspot.com/ "

Ελάτε να κάνουμε διακοπές με Γιόγκα!!!

Η γιόγκα έιναι η ένωση του ατομικού πνεύματος (jivatma) με το συμπαντικό πνεύμα (paramatma). Προσφέρει ηρεμία και ειρήνη του νου και απελευθερώνει τα αισθήματα σύγχυσης και στεναχώριας.

Ελάτε να κάνουμε όλοι μαζί γιόγκα, μικροί και μεγάλοι, στο camping της Κέας, το δεκαήμερο που διοργανώνει η δασκάλα της γιόγκα Λένα Θάλασσα, απο τις 24 Ιουνίου εώς τις 5 Ιουλίου 2007.

Για περισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα 6976411920 και 2310 3300335, Κεντρο γιόγκα στα Εξάρχεια

Σαπούνι κατά της τριχόπτωσης

Λάδια

Κερί άσπρο 66 γρ.

Καστορέλαιο 179 γρ

Βουτυροκακάο 255 γρ

Λάδι καρύδας 740 γρ

Ελαιόλαδο (μoύργα) 40 γρ

Δαφνέλαιο 811 γρ

Σουσαμέλαιο 647 γρ

Ηλιέλαιο 430 γρ

Αλισίβα & νερό

420 γρ ΝαΟΗ

1036 γρ νερό αποσταγμένο

202 γρ χυμός λεμονιού

2 κουταλιές ζάχαρη*

Πρόσθετα

Δαφνέλαιο 50 γρ

Τσουκνίδα (μεγάλη ποσότητα), χαμομήλι, φασκόμηλο, θυμάρι σε σκόνη

Λίγη τριμμένη βρώμη

100 σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνη


Σχόλια

Το σαπούνι αυτό μπορεί να γίνει με την κρύα μέθοδο. Πριν ξεκινήσετε διαβάστε αυτό. Το χρώμα του έγινε πράσινο σκούρο, αλλά πιστεύω πως σε κανένα μηνα θα αλλάξει!

Τα πρόσθετα μπαίνουν οταν το σαπούνι εχει γίνει κατα 80%. Οταν δηλαδή είναι πια έτοιμο να μπεί σε καλούπια, τότε μπαίνουν τα πρόσθετα, ωστε να μην χασουν τα συστατικά τους.

Περιέχει βότανα τα οποία κάνουν καλό στο μαλλί και το δυναμώνουν ωστε να μην πέφτει. Είναι και κατα της πιτυρίδας.

*Την ζάχαρη πρέπει να την ανακατέψουμε με ζεστό νερό μέχρι να διαλυθεί τελείως και μετα να προσθέσουμε το ΝαΟΗ, αλλιώς θα έχουμε πρόβλημα. Πρόσθεσα ζάχαρη για να γίνει πιο λαμπερό το χρώμα και να κάνει περισσότερο αφρό.

Τώρα εχει PH 10, αλλά σε λίγους μήνες θα πέσει και θα είναι ετοιμο για χρήση.

Τώρα θα φτιάξω σαπούνι απο καφέ, μια και είμαι λάτρης του καφέ!!! Η επόμενη μου συνταγή θα είναι αυτή!

Κρύα Μέθοδος

Διαδικασία

1. Ετοιμάζουμε το μίγμα νερό*-καυστικό νάτριο ΝαΟΗ.

Έχουμε πάρει όλα τα μέτρα ασφαλείας (γάντια, μακριά μπλούζα, μάσκα και δεν αναπνέουμε τους ατμούς!). Μετράμε ακριβώς τις ποσότητες. Βάζουμε το αποσταγμένο νερό σε μια πλαστική λεκάνη η οποία αντέχει σε μεγάλη θερμοκρασία και ρίχνουμε λίγο λίγο το καυστικό νάτριο, ανακατεύοντας με κουτάλα πλαστική ή ξύλινη. Ποτέ δεν ρίχνουμε νερό μέσα στην καυστική ποτάσα και ποτέ δεν χρησιμοποιούμε ζεστό νερό!!! Καθώς ανακατεύουμε η θερμοκρασία του νερού θα ανεβεί και το νερό θα γίνει διαυγές.

Αφήνουμε το διάλυμα να ηρεμίσει και φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου.

*Σε περίπτωση που η συνταγή μας χρησιμοποιεί χυμό ή οποιοδήποτε άλλο υγρό, αντικαταστήσουμε το νερό με το άλλο υγρό. Η διαδικασία με άλλο υγρό εκτός του νερού διαφέρει (διαβάστε προσεχτικά την καθε συνταγή) και δεν χρησιμοποιείται απο αρχάριους.

*Αν χρησιμοποιούμε νερό πρεπει να χρησιμοποιήσουμε αποσταγμένο που είναι πολύ μαλακό και δεν έχει μέταλλα. Το μεταλλικό ή το νερό βρύσης αποκλείονται.

2. Ετοιμάζουμε το μίγμα λαδιών.

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τα λάδια και την βάζουμε σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία ώστε τα λάδια να αναμιχθούν τέλεια.

3. Ελέγχουμε την θερμοκρασία μίγμα λαδιών και του μίγματος νερό- NaOH.

Είναι σημαντικό τα δύο μίγματα να είναι στην ίδια θερμοκρασία 43 βαθμούς κελσίου. Βάζουμε στο καθένα ένα θερμόμετρο και ανάλογα αν πρέπει να ανεβεί η θερμοκρασία του το βάζουμε σε μια λεκάνη με ζεστό νερό. Αν θέλουμε να κατεβεί σε κρύο νερό. Έτσι κάποια στιγμή θα πετύχουμε την θερμοκρασία να είναι η ίδια και στα 2 μίγματα για να τα αναμίξουμε.

4. Ενώνουμε τα λαδιά με το νερό- NaOH (γάντια-μάσκα φοράμε μέχρι το τέλος της διαδικασίας).

Ρίχνουμε σιγά σιγά μέσα στα λάδια το νερό-NaOH (χωρίς να πιτσιλάμε) ανακατεύουμε απαλά με κουτάλα. Ανακατεύουμε συνεχώς. Μπορούμε να συνεχίσουμε ανακατεύοντας μια ώρα περίπου. Αλλά αν πάρουμε ένα μπλέντερ χειρός θα ανακατεύουμε περίπου 10 λεπτά. Θα σταματήσουμε το ανακάτεμα όταν αρχίζει το μίγμα να πήζει και να αλλάζει χρώμα και όταν πάρουμε λίγη ποσότητα με την κουτάλα και την ρίχνουμε πάνω στο μίγμα θα πρέπει να σχηματίζεται μια γραμμή η οποία θα αργεί να σβηστεί, αυτό σημαίνει οτι το σαπούνι μας αφήνει ίχνη. Σ' αυτό το βήμα το μίγμα έχει σαπωνοποιηθεί κατά 80%.

5. Ρίχνουμε τα πρόσθετα

Όταν δούμε οτι το σαπούνι μας αφήνει "ίχνη", μπορούμε να ρίξουμε τα πρόσθετα και να ανακατέψουμε καλά με την κουτάλα και όχι με το μπλέντερ γιατί το μίγμα μας θα πήξει γρήγορα και δεν θα μπορούμε να το βάλουμε στα καλούπια.
Τα πρόσθετα είναι βότανα, ξύσματα, βρώμη, αιθέρια έλαια και άλλα τα οποία είναι ευαίσθητα σε μεγάλες θερμοκρασίες και μπαίνουν πάντα στο τέλος.

6. Ρίχνουμε το μίγμα στα καλούπια

Στα καλούπια από πριν πρέπει να βάλουμε βαζελίνη (για να βγει εύκολα το σαπούνι όταν γίνει). Το βάζουμε σε καλούπια με μια βαθιά κουτάλα. Προσοχή είναι ακόμα καυστικό!!! (Αν χρησιμοποιήσετε σωλήνες pvc στο κάτω μέρος τους βάλτε ραπ και δέστε το κάποιο λαστιχάκι).

7. Σκεπάζω το σαπούνι και το αφήνω 24-48 ώρες.

Όταν γεμίσουν τα καλούπια τα τυλίγω πολύ καλά με πολλά ζεστά υφάσματα. Και δεν τα κουνάω ξανά για 24 έως 48 ώρες μέχρι το σαπούνι γίνει.

8. Βγάζω το σαπούνι από τα καλούπια.

Μετά από 24 ή 48 ώρες το σαπούνι θα είναι ακόμα ζεστό. Δοκιμάστε να το βγάλετε από το καλούπι αν δεν βγαίνει αφήστε το λίγο στην κατάψυξη.

9. Αφήνω το σαπούνι να γίνει 1 με 2 μήνες.

Τα κομμάτια από το σαπούνι τα αφήνουμε στον αέρα να σκληρήνουν. Καθώς περνάει ο καιρός γίνεται πιο άσπρο και δημιουργείται μια άσπρη σκόνη πάνω του. Όσο περισσότερο σταθεί τόσο καλύτερο γίνεται.

10. Έλεγχος PH.

Μπορείτε να ελέγξετε το PH του σαπουνιού σας με κάποια ειδικά χαρτάκια για PH. Ένα καλό σαπούνι πρέπει να έχει 7-9 PH.

Πριν ξεκινήσουμε το σαπούνι

Προφυλάξεις

Η παρασκευή σαπουνιού είναι μια εύκολη διαδικασία, χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή. Το Χημικό ΝαΟΗ ή ΚΟΗ είναι καυστικό και δεν κάνει να το πιάσουμε με γυμνά χέρια. Όταν το αγοράσουμε πρέπει να ενημερώσουμε τα μέλη της οικογένειας για το που βρίσκεται αυτό το χημικό.

Πριν ξεκινήσουμε πρέπει να έχουμε τα παρακάτω υλικά:

Γάντια (όχι μιας χρήσης)
μάσκα πολύ καλή για να μην εισπνέουμετα αέρια
Πλαστικά Γυαλιά (να καλύπτουν δεξιά αριστερα κάλα τα μάτια)
Φόρμα εργασίας ( να καλύπτει όλο το σώμα)
Μια μεγάλη κατσαρόλα ανοξείδωτη
2 Κουτάλες πλαστικές ή ξύλινες
1 Κουτάλα βαθιά
1 πλαστικό μπολ που αντέχει σε μεγάλη θερμοκρασία
2 θερμόμετρα κουζίνας
Καλούπια που μπορεί να είναι σωλήνες pvc ή διάφορα τάπερ (όχι μεταλλικά)
αρκετά υφάσματα ζεστά πλαστική μεμβράνη
1 μπλέντερ χειρός με μεγάλη ταχύτητα (απαραίτητο!)
ξύδι (σε περίπτωση που πέσει χημικό πάνω στο δέρμα ρίχνουμε αμέσως ξύδι και μετά πλένουμε με σαπούνι και νερό)
ζυγαριά ψηφιακή

Καλέντουλα - Calendula officinalis

Η Calendula officinalis, η καλέντουλα η φαρμακευτική , καλλιεργείται και σαν καλλωπιστικό σε κήπους, η Calendula arvensis, είναι το άγριο φυτό που θα συναντήσουμε σε πολλά μέρη της πατρίδας μας, συνήθως με το όνομα νεκρολούλουδο. Φυτό εξαιρετικά προσαρμοστικό σε δύσκολες συνθήκες, σε άνυδρα εδάφη, έχει μάθει να αντέχει την μεγάλη ηλιοφάνεια και το κρύο της νύχτας. Πιστέυεται ότι απομακρύνει το γήρας.

Περιέχει: πικρές, βλεννώδεις χρωστικές, αιθέρια έλαια, σαπωνίνες, φλαβονοειδή, πεντακυκλικές αλκοόλες (καλεντουλαδιόλη), αλκαλοειδή, βιταμίνη C, ασβέστιο, καροτένια - που είναι πρόδρομα μόρια της βιταμίνης Α - και σημαντικές ποσότητες πυριτίου. Μέρος της δράσης της φαίνεται ότι οφείλεται στην παρουσία των τερπενίων, ιδιαίτερα σ' έναν τριτερπενικό γλυκοσίδη, τον καλεντουλοσίδη Β.

Ιδιότητες: Ένα από τα καλύτερα βότανα για την θεραπεία τοπικών δερματικών προβλημάτων. Για κάθε φλεγμονή του δέρματος, από μόλυνση ή φυσική βλάβη. Ιδανική για κάθε εξωτερική αιμορραγία, τραύματα, μώλωπες ή διαστρέμματα, για ελαφρά εγκαύματα και ζεμάτισμα.
Κατάλληλη σε εγκαύματα, εκζέματα, ερεθισμούς του δέρματος, δίνει ελαστικότητα στο δέρμα (προϊόντα για ραγάδες, αντιρρυτιδικά), αλλά ακόμη και στα μαλλιά. Επιπλέον, οι πηκτίνες που υπάρχουν στα φύλλα την καθιστούν ενυδατική. Χρήσιμη και σε θεραπεία κιρσών γι' αυτό και περιέχεται σε προϊόντα για μασάζ.
Σπασμολυτικό και χολαγωγό, εμμηναγωγό, αντισηπτικό, η καλέντουλα χρησιμοποιήθηκε στην παραδοσιακή ιατρική, από τον 12ο κιόλας αιώνα, σαν αντισπασμωδικό, ιδιαίτερα για το στομάχι, την δυσμηνόρροια, και σαν τονωτικό του ήπατος, εφιδρωτικό, αντιεμετικό, αντισκορβουτικό. Στην εποχή μας αυτές οι χρήσεις έχουν εγκαταλειφθεί, όχι όμως και αυτές που αφορούν τη δράση της σαν άριστο επουλωτικό. Κατά της ακμής, κατά των νέων και παλαιών ουλών, Κατά των φλογώσεων και αιμορραγιών του στομάχου. Κατά των εκχυμώσεων και του ίκτερου. Κατά των τσιμπημάτων της σφήκας και των μελισσών. Αντιεμετικό και κατά του αρθρίτη. κρεατοελιών (αφέψημα άνθεων). Τα άνθη του περιέχουν χοληστερίνη, είναι καθαρτικά, εφιδρωτικά, τονωτικά, αντισπασμωδικά, εμμηναγωγά, αντισκορβουτικά και κατά του ίκτερου.
Είναι κατά της ακμής, κατά των νέων και παλαιών ουλών, κατευναστικό των φλογώσεων και ευεργετική στο άγριο δέρμα με αλοιφή. Κατά των φλογώσεων και αιμορραγιών του στομάχου. Κατά των εκχυμώσεων και του ίκτερου. Είναι φυτό εφιδρωτικό, αντισηπτικό, κατά των τσιμπημάτων της σφήκας και των μελισσών. Αντιεμετικό και κατά του αρθρίτη. κρεατοελιών (αφέψημα άνθεων)

Χρήσεις: Εξωτερικά χρησιμοποιείται στις πληγές (αφέψημα). Είναι κατά του εκζέματος, των κρεατοελιών (αφέψημα άνθεων). Κατά των κιρσών (τσάι). Το αφέψημα γίνεται με 5γρ. φυτού στα 100γρ. νερό, τρεις φορές την ημέρα. Πάρτε το για προβλήματα της εμμηνόπαυσης, πόνους της περιόδου, γαστρίτιδα, και για φλεγμονές του οισοφάγου. Τσάι του φυτού (δύο κουταλιές σε ένα κιλό νερό). Από αυτό μια κουταλιά κάθε δύο ώρες, για προβλήματα εμμηνόπαυσης, πόνους της περιόδου, γαστρίτιδα και φλεγμονές του οισοφάγου. Βάμμα μια κουταλιά σε ένα ποτήρι νερό. Πάρτε το για προβλήματα στασιμότητας του συκωτιού, της αργής πέψης και για εμμηνορροϊκές διαταραχές. Βάλτε μια κομπρέσα μουσκεμένη με το έγχυμα σε πληγές που αργούν να κλείσουν. Χρησιμοποιείστε την κρέμα για το δέρμα (φλεγμονές, πληγές, εγκαύματα, ερεθισμένες θηλές στο θηλασμό). Σαν αιθέριο έλαιο 5-10 σταγόνες στο νερό του μπάνιου για την νευρική ανησυχία και την κατάθλιψη..
Σε μπάνιο ξεκουράζει τα πόδια. Συντελεί στην διατήρηση της υγείας των αιμοφόρων αγγείων. Καλέντουλας λάδι Φτιάχνεται με τον ίδιο τρόπο όπως το λάδι χαμομηλιού.
Το βάμμα καλέντουλας χρησιμοποιείται σε επιθέματα για πληγές, σε γαργάρες για φαρυγγίτιδα (1-2 κουταλιές σε μισό ποτήρι νερό) ή για κολπικές πλύσεις (2 κουταλιές σε μισό λίτρο αποστειρωμένο νερό).
Φτιάχνεται με τον ίδιο τρόπο όπως το βάμμα χαμομηλιού.

Χαμομήλι - Chamomilla recutita – Χαμομηλόλαδο

Είναι φυτό αρωματικό - φαρμακευτικό. Από τα άνθη του παρασκευάζεται ένα από τα καλύτερα ευστόμαχα αφεψήματα.

Συνιστάται γαι την ομορφιά του προσώπου , για τα μαλλιά, τα μάτια και γενικά για όλο το σώμα. Χρησιμοποιείται ακόμα στην ομοιοπαθητική, ενώ τα δισκία χαμόμηλου ή το αραιωμένο βάμμα μπορούν να βοηθήσουν τα μωρά που βγάζουν δόντια ή έχουν κολικούς. Το γνήσιο έλαιο χαμομηλιού είναι πολύ ακριβό και έχει βαθύ μπλε χρώμα. Το χαμομήλι έχει επίσης ονομαστεί “γιατρός των φυτών”, γιατί τα ασθενικά φυτά του κήπου δυναμώνουν όταν φυτεύεται γύρω τους χαμομήλι.

Τα άνθη επίσης θεωρούνται αντιπυρετικά, ευκοίλια, χολαγωγά, σιελογόνα, εμμηναγωγα, σπασμολυτικά, αντιαλλεργικά, επουλωτικά, καταπραϋντικά των νεύρων, αεραγωγά, ανθιλμινθικά και ορεκτικά.

Οικογένεια: Asteraceae

Κοινώς γνωστό: Χαμομήλι, Ματρικαρία το χαμαίμηλον

Βρίσκεται: Σε καλλιεργούμενους αγρούς και χέρσες περιοχές. Επίσης καλλιεργείται και ως φαρμακευτικό φυτό.

Χημικό στοιχείο: Άλατα, Έλαιο, Φλαβονοειδή

Γενικά: Μονοετής πόα, γυμνή με βλαστούς 10-60 cm, όρθιους ή επικλινείς, με πολλές διακλαδώσεις στην κορυφή.

Φύλλα: Κατ΄ εναλλαγή, 4-7 cm, ακανόνιστα 2- έως 3-σχιδή, με πολυάριθμα, οξύληκτα, γραμμοειδή τμήματα, καλά διαχωρισμένα.

Άνθη: Μικρά (ανθίδια) σε ποδισκοφόρα κεφάλια. Ποδίσκοι 3-10 cm. Κεφάλια 8-120, διαμέτρου 10-25 cm (συμπεριλαμβανομένων και των γλωσσιδίων), που περιβάλλονται από δυο ή περισσότερες σειρές βρακτίων με ανοιχτόχρωμα χείλη. Ταξιανθικός δίσκος κωνικός και κούφιος. Περιφερειακά ανθίδια γλωσσοειδή, θηλυκά, λευκά, με γλωσσίδια 6-9x2-3 mm, που σύντομα γυρνούν προς τα κάτω (σπάνια απουσιάζουν). Εσωτερικά ανθίδια, ερμαφρόδιτα, κίτρινα, σωληνοειδή, 5-λοβα, με το ανώτερο τμήμα του σωλήνα καμπανοειδές.

Ιδιότητες:
1 Αεροφαγία
2 Αναζωογονητικό του πεπτικού συστήματος
3 Αναλγητικό
4 Αντιπυρετικό
5 Αντισηπτικό
6 Αντισπασμωδικό
7 Αντιφλεγμονώδες
8 Αντιφλογιστικό
9 Βήχας
10 Δερματικές φλεγμονές
11 Διάρροια
12 Διεγερτικό
13 Διεγερτικό της κυκλοφορίας του αίματος
14 Δυσεντερία
15 Δυσπεψία
16 Ελονοσία
17 Εμμηναγωγό
18 Επιλόχειος πυρετός
19 Ερεθισμός στομάχου
20 Ευαίσθητα μάτια
21 Εφιδρωτικό
22 Θηλασμός (περισσότερο γάλα)
23 Καθαρτικό
24 Καρδιακές διαταραχές
25 Καταπραϋντικό
26 Κατευναστικό
27 Κρύωμα
28 Λευκόρροια
29 Μολύνσεις των ματιών
30 Νευραλγία
31 Οίδημα-Πρήξιμο
32 Ορεκτικό
33 Παυσίπονο κοιλιακών πόνων
34 Παχυσαρκία
35 Πληγές δέρματος
36 Πληγή
37 Πλύση ματιών
38 Πλύση στοματικής κοιλότητας
39 Πόνοι γαστρεντερικού
40 Πυρετός
41 Ρυθμιστικό έκκρισης χολής
42 Σπασμοί
43 Σπασμολυτικό
44 Στοματικές μολύνσεις
45 Τονωτικό
46 Τονωτικό πεπτικού συστήματος
47 Υστερία
48 Φλεγμονή
49 Χάσιμο βάρους
50 Χολαγωγό
51 Χρόνιο τραύμα


Χαμομηλόλαδο

Για να φτιάξουμε αυτό το πολύτιμο λάδι θα χρειαστούμε άνθη χαμομηλιού και λάδι (ελαιόλαδο, ηλιέλαιο, σισαμέλαιο, αμυγδαλέλαιο) καλύτερα να μην χρησιμοποιείται κάποιο λάδι που είναι πολύ λιπαρό όπως το ελαιόλαδο όταν θέλετε να φτιάξετε κρέμες. Η αναλογία είναι και πάλι 1:4 βότανο, λάδι και το αφήνετε 1 με 2 μήνες στον ήλιο. Εάν χρησιμοποιήσετε φρέσκο χαμομήλι η διάρκεια εκχύλισης θα πρέπει να μειωθεί, μπορείτε να ζεστάνετε το μίγμα σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και να το αφήσετε μια μέρα και μετά να το σουρώσετε, η να το αφήσετε σε δυνατό ήλιο για 1-2 βδομάδες.

Βάμμα χαμομηλιού

Για να φτιάξουμε βάμμα χαμομηλιού, χρησιμοποιούμε αποξηραμένα τριμμένο χαμομήλι σε οινόπνευμα 45-50 βαθμών ή βότκα η οποία είναι 50 βαθμών αναλογία 1:5. Μπορούμε να φτιάξουμε οινόπνευμα 50 βαθμών χρησιμοποιώντας ίσες ποσότητες από καθαρό οινόπνευμα και αποσταγμένου νερού. Το αφήνουμε σε δροσερό μέρος και σκοτεινό για ένα μηνα περίπου.

Δάφνη η ευγενής - Laurus nobilis – Δαφνέλαιο

Και συνεχίζω με την Δάφνη, το αγαπημένο φυτών θέων και ανθρώπων!!! Εχει μια μοιρωδιά γλυκιά και ταυτόχρονα πιπεράτη, που σε κάνει να χάνεσαι μεσα στα κύματα ενέργειάς της!

Ένα από τα πιο αγαπημένα φυτά των αρχαίων Ελλήνων υπήρξε η δάφνη του Απόλλωνα , αφού σε αυτή απέδιδαν θεϊκές ιδιότητες. Με τα φύλλα της έφτιαχναν στεφάνια και στόλιζαν τα κεφάλια των αθλητών ή των δοξασμένων.

Στη δάφνη αποδίδονται φαρμακευτικές ιδιότητες από τα προϊστορικά χρόνια. Ο Ιπποκράτης τη χορηγούσε ως αναλγητικό μετά τον τοκετό και σε διάφορα γυναικολογικά προβλήματα. Με δαφνέλαιο θεράπευε τη στειρότητα. Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε το αφέψημα της σε παθήσεις της κύστης και της μήτρας, τους λιωμένους καρπούς της στο άσθμά και στη φυματίωση και το χυμό τους σε περιπτώσεις βαρηκοΐας και κόπωσης. Στη λαϊκή θεραπευτική θεωρείται ως αντιρρευματικό, εναντίον της παραμορφωτικής αρθρίτιδας και ως βοηθητικό της πέψης. Με μηχανική συμπίεση των καρπών παίρνουμε το δαφνέλαιο και από την απόσταξη των φύλλων αιθέριο έλαιο. Από το Άγιο Όρος εξάγεται άριστης ποιότητας δαφνέλαιων με βρασμό των καρπών. Το εκχύλισμα της δάφνης καταπολεμά τα φουσκώματα, ανοίγει την όρεξη και τονώνει τα τεμπέλικα στομάχια. Αντισηπτική, είναι πολύτιμη για το συνάχι και τη βρογχίτιδα. Το δαφνέλαιο είναι κατάλληλο για τους ρευματισμούς.

Κοινώς γνωστή ως Βαγιά ή Φυλλάδα
Οικογένεια: Lauraceae

Συναντάτε :Σε υγρές θέσεις μέσα σε μακκία βλάστηση και ανοιχτά δάση Χαλεπίου Πεύκης (Pinus halepensis), κυρίως σε ρεματιές και φαράγγια, σε ποικίλα υποστρώματα, σε υψόμετρο 150-500(-900) m. Συνηθίζεται να φυτεύεται μέσα ή κοντά σε οικισμούς.

Απαιτήσεις: Φοβάται τους δυνατούς παγετούς και στα βόρεια πρέπει να προστατεύεται. Κατάλληλο για ημισκιερούς χώρους και παραθαλάσσιες περιοχές. Κατάλληλο για συστάδες φράχτες και καλλιτεχνικό κλάδεμα.

Χημικό στοιχείο: Έλαιο, Πινένια

Γενικά: Αειθαλής θάμνος ή δέντρο ύψους (0.5-)2-5(-15) m.

Φύλλα: Κατ΄ εναλλαγή, με παράφυλλα, δερματώδη, αρωματικά, γυμνά, (20-)30-80(-110)x(12-)20-40 mm, επιμήκη-λογχοειδή έως πλατιά ωοειδή, με στρογγυλεμένη έως ελαφρά οξύληκτη κορυφή και σφηνοειδή βάση. Παρυφές ± κυματοειδείς, ελαφρά γυριστές. Aνω επιφάνεια γυαλιστερή σκουροπράσινη. Κάτω επιφάνεια θαμπά ανοιχτοπράσινη. Μίσχος γυμνός 5-12 mm.

Άνθη: Σε στρογγυλεμένες, μασχαλιαίες ομάδες, που βρίσκονται πάνω σε ποδίσκο 10 mm. Μονογενή, ακτινόμορφα, διαμέτρου 7-10 mm, με περιάνθιο 4- έως 6-λοβο, ανοιχτό κιτρινοπράσινο. Αρσενικά άνθη με 8-12 στήμονες, νήματα που φέρουν αδένες στη βάση και ανθήρες που ανοίγουν με 2 βαλβίδες. Θηλυκά άνθη με 2-4 στημονώδη και μια μονόχωρη ωοθήκη. Aνθηση Απρίλιο-Μάιο

Καρπός: Μαύρη ράγα, μήκους 10-20 mm, ωοειδής έως ελλειψοειδής..

Φλοιός: Λείος και γκριζωπός.

Ιδιότητες:
1 Αναλγητικό
2 Αντιπαρασιτικό (ψείρες, τσιμπούρια κ.α.)
3 Αντιπαροξυσμικό
4 Αντισπασμωδικό
5 Δερματικές παθήσεις
6 Διεγερτικό
7 Διουρητικό
8 Δυσπεψία
9 Εμμηναγωγό
10 Ενάντια στην πρόκληση πληγών
11 Ερεθιστικό δέρματος
12 Εφιδρωτικό
13 Καταπραϋντικό
14 Καταρροή
15 Οίδημα
16 Παράλυση
17 Πληγή
18 Ρευματικά
19 Στομαχικές παθήσεις
20 Στυπτικό-Αιμοστατικό
21 Τονωτικό
22 Υστερία

Δαφνέλαιο

Το δαφνέλαιο μπορούμε να το παρασκευάσουμε με τους καρπούς της δάφνης και φύλλα. Τα χτυπαμε στο γουδί και προσθέτουμε αναλογία βοτάνου – ελαιόλαδου 1:4. Το βάζουμε στον ήλιο για 2 μήνες.
Το δαφνέλαιο σταματάει την τριχόπτωση, και μαυρίζει το μαλλί.
Δεν κάνει καλό μόνο στο μαλλί αλλα και στους πιασμένους μύες και ειδικά στην τενοτίντιδα, στην αρθρίτιδα και τους ρευματισμούς, διάστρεμμα και θλάσεις.

Βαλσαμόχορτο (Hypericum perforatum) - Βαλσαμέλαιο

Αυτό το πανέμορφο πορτοκαλοκίτρινο λουλουδάκι, ομορφαίνει την φύση όταν ανθίζει λέγεται βαλσαμόχορτο! Το λατρεύουν όλα τα πλάσματα της γης μαζί και οι μέλισσες! Από το όνομά του μπορούμε να καταλάβουμε τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Οτι και να πω για αυτό το βότανο θα είναι λίγο....

Γενικά
Το υπερικό (Hypericum) είναι κοινώς γνωστό ως βαλσαμόχορτο, αγούδουρας ή γουθούρα. Πολυετής πόα με βλαστούς 10-100 cm, όρθιους με έρπουσα ριζοβλαστάνουσα βάση, που διατρέχονται από 2 αντίθετες γωνιώδεις γραμμές.

Φύλλα
Αντίθετα (5-)8-30(-35) mm, ωοειδή έως γραμμοειδή, άμισχα ή σχεδόν άμισχα, με πολυάριθμα, μεγάλα, διαφανή στίγματα.

Άνθη
Ακτινόμορφα, διγενή. Σέπαλα (4-)5, 5 mm, λογχοειδή, οξύληκτα, συνήθως ακέραια, χωρίς ή με ελάχιστα επιφανειακά μαύρα στίγματα. Πέταλα (4-)5, κίτρινα, μερικές φορές με μια χροιά κόκκινου, με λίγα περιφερειακά μαύρα στίγματα και μερικές φορές με επιφανειακά μαύρα στίγματα ή λωρίδες, ακανόνιστα οδοντωτά από τη μια πλευρά, ακέραια από την άλλη. Στήμονες πολυάριθμοι σε 3 δεσμίδες. Ωοθήκη επιφυής, με 3 καρπόφυλλα. Στύλοι (2-)3-5, ελεύθεροι, λεπτοί, 6-7 mm.

Καρπός
Φραγμοραγής κάψα, με σκληρά τοιχώματα και επιμήκεις αδένες λοξά ή κατά μήκος παρατεταγμένους.

Συναντάτε στο επίπεδο της θάλασσας έως τα 1500 m, πολύ σπάνια έως τα 2000 m.

Ιδιότητες
Εσωτερικά, έχει ηρεμιστική και αναλγητική δράση. Χρησιμοποιείται στην θεραπεία της νευραλγίας, της ανησυχίας, της έντασης. Εξωτερικά, είναι ένα από τα πολυτιμότερα, επουλωτικά και αντιφλεγμονώδη βότανα. Επιταχύνει την επούλωση τραυμάτων και μωλωπισμών, κιρσών φλεβών και ελαφρών εγκαυμάτων (και του ήλιου).
Παλαιότερα όταν δεν έκαναν θειάφωση στα κρασοβάρελα, τα επάλειφαν με ένα είδος υπερικού (καλοκρασάς)

1 Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
2 Αεροφαγία
3 Αμηνόρροια
4 Αναπνευστικό
5 Ανθελμινθικό
6 Αντιϊικό
7 Αντιμικροβιακό
8 Αντιμολυσματικό
9 Αντινεοπλασματικό
10 Αντιπυρετικό
11 Αντισηπτικό
12 Αντιφλεγμονώδες
13 Αντιφλογιστικό
14 Αποχρεμπτικό
15 Αρθριτικά
16 Βρογχικό άσθμα
17 Γαστρεντερίτιδα
18 Διατεταμένη κύστη
19 Διεγερτικό
20 Διουρητικό
21 Έγκαυμα
22 Έκζεμα
23 Εμμηναγωγό
24 Επιληψία
25 Επουλωτικό οιδημάτων
26 Επουλωτικό πληγών
27 Έρπητας
28 Έρπητας ζωστήρας
29 Καρδιακή συμφόρηση
30 Καρκίνος
31 Καρκίνος ουροδόχου κύστεως
32 Κατάθλιψη
33 Καταρροή
34 Κοκκύτης
35 Κολπίτιδα
36 Κωλικός
37 Λευκόρροια
38 Λοιμώξεις ουροποιητικού
39 Μαλακτικό
40 Μητρίτιδα
41 Παθήσεις ήπατος
42 Πληγές δέρματος
43 Πληγή
44 Πνευμονικές παθήσεις
45 Πόνος στα έντερα
46 Πόνος στομάχου
47 Ρευματικά
48 Στυπτικό-Αιμοστατικό
49 Συμφόρηση πνευμόνων
50 Ύδρωπας
51 Φυματίωση
52 Χρόνια βρογχίτιδα

Βαλσαμόλαδο

Μπορούμε να φτιάξουμε πολύ εύκολα βαλσαμόλαδο, με το φρέσκο βάλσαμο, με ώριμα άνθη, δηλαδή αυτά που έχουν κοκκινίσει, το βάζουμε σε γυάλινο αποστειρωμένο βάζο και το καλύπτουμε με ελαιόλαδο (αναλογία 1:4, βότανο, ελαιόλαδο). Το βαζάκι το αφήνουμε 1 μήνα σε δυνατό ήλιο και το κουνάμε κάθε τόσο. Όταν θα είναι έτοιμο μετά από ένα μήνα, θα έχει πάρει ένα κόκκινο βαθύ χρώμα, μπορούμε να το σουρώσουμε, να το στύψουμε πολύ καλά χρησιμοποιώντας τουλπάνι ώστε να κρατήσουμε μόνο το λάδι. Το βάζουμε σ’ένα καινούριο αποστειρωμένο βαζάκι και γραφουμε στην ταμπελίτσα του βαλσαμόλαδο !!! Το κρατάμε ένα χρόνο σε δροσερό μέρος. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και στις κρεμούλες μας!

Κάνει πολύ καλό σε καψίματα πρώτου βαθμού!

Φτιάξτε τσιτσιμπύρα!!!

Η τσιτσιμπύρα είναι παραδοσιακό ποτό από τα επτάνησα, την φτιάχνουν όμως και στην Αγγλία όπου εκεί είναι γνωστή ως ginger beer. Φτιάχνεται με τζίντζερ ή πιπερόριζα (Zingiber Officinale Roscoe) και είναι ένα καταπληκτικό αεριούχο ποτό κατάλληλο για το καλοκαίρι. Έχει πιπεράτη γεύση και κάνει καλό στα κρυώματα.

Το τζίντερ είναι αφροδισιακό Προσοχή!!! στην Τουρκία χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό του σαλεπιού ενώ είναι γνωστή και από την μαντάμ ντυ Μπαρρύ, η οποία χρησιμοποιούσε ένα μίγμα κρόκων αυγών και πιπερόριζας για να προκαλέσει στους εραστές της αλλά και στον ίδιο τον Λουδοβίκο τον ΙΕ΄ ανεξέλεγκτο πάθος!!!

Φτιάξτε την θα ξετρελαθείτε!!!

Πριν ξεκινήσετε θα χρειαστείτε:
Ένα μπουκάλι πλαστικό 2 λίτρων (όχι γυάλινο γιατί μπορεί να εκραγεί)
Χωνί
Τρίφτη

Υλικά:
1 κούπα ζάχαρη
2 κουταλιές τριμμένο τζίντζερ (ή και παραπάνω για αυτούς που τους αρέσουν τα καυτερά)
Χυμός από ένα λεμόνι
¼ κουταλάκι του γλυκού ξερή μαγιά
Νερό χλιαρό

Εκτέλεση:
1.ρίξτε τη ζάχαρη στο μπουκάλι με την βοήθεια του χωνιού
2.ρίξτε την μαγιά στο μπουκάλι
3.κουνήστε το μπουκάλι για να ανακατευτεί η μαγιά με τη ζάχαρη
4.ανακατέψτε το τζίντζερ με το χυμό λεμονιού και ρίξτε στα στο μπουκάλι με την βοήθεια του χωνιού
5.κλείστε το μπουκάλι και ανακινήστε το για να λιώσει η ζάχαρη
6.γεμίστε το μπουκάλι με νερό αλλά όχι μέχρι πάνω, αφήστε 4 δάχτυλα περιθώριο.
7.κλείστε το πολύ καλά και αφήστε το σε ζεστό μέρος (π.χ. ήλιος, καλοριφέρ) για 24 με 48 ώρες για να ενεργοποιηθεί η μαγιά.
8.Για να καταλάβετε πότε έχει γίνει πιέζετε το μπουκάλι λίγο και αν δείτε ότι δεν μπορείτε να το πιέσετε τότε σημαίνει ότι είναι έτοιμη. Προσοχή μην την κουνήσετε και μην την ανοίξετε, απλά βάλτε την για λίγο στο ψυγείο και ανοίξτε την μετά από μισή ώρα περίπου.
9.Φιλτράρετε και βάλτε την σε άλλο μπουκάλι που θα κλείνει επίσης καλά για να μην φύγει το αέριο που έχει. Διατηρείτε στο ψυγείο για όχι παραπάνω από 1 μήνα.

Στην υγειά σας!!!

Περισσότερα Κοσμήματα Μακραμέ

Η τεχνική του Μακραμέ

Μακραμέ είναι μια τεχνική με κόμπους. Είναι το αγαπημένο μου χόμπι εδώ και ένα χρόνο. Μ’ αρέσει να δημιουργώ στολίδια που αρέσουν στον κόσμο!

Η λέξη macramé προέρχεται από την αρχαία αραβική λέξη macrama η οποία σημαίνει «μεγάλο άσχημο κρεμαστό τοίχου», κάθε άλλο παρά άσχημο είναι!

Με το μακραμέ μπορούμε να φτιάξουμε πάρα πολλά πράγματα, όπως κοσμήματα, κρόσια σε εργόχειρα, κρεμαστά για γλάστρες, κρεμαστά για τον τοίχο, τσάντες, ζώνες και άλλα πολλά. Είναι πολύ εύκολο, παρόλο που με την πρώτη ματιά δείχνει δύσκολο και πολύπλοκο, επειδή οι απλοί κόμποι μπορούν να γίνουν με πάρα πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Για περισσότερα κοσμήματα, η καινούρια μου σελίδα Χειροποίητα κοσμήματα ανανεώνεται συνεχώς.

Κόσμημα

Το κόσμημα προέρχεται από το ρήμα κοσμώ που σημαίνει στολίζω. Ένα στολίδι προσδίδει στην γυναίκα λάμψη στην ήδη υπάρχουσα ομορφιά της και στη θηλυκότητά της. Τα κοσμήματα, όπως και τα σκευάσματα που δημιουργούμε, είναι εξίσου απαραίτητα γι’ αυτήν.

«Η Μυκηναία αρχόντισσα θα λαμποκοπούσε ολόκληρη όντας κατασκέπαστη από τα κοσμήματά της: χρυσό ή ασημένιο διάδημα στο κεφάλι, χρυσά ή ασημένια περιβραχιόνια, χρυσές ή ασημένιες καρφίτσες στα μαλλιά της, δακτυλίδια, βραχιόλια στα χέρια, κρίκους στα πόδια… Στα κοσμήματα ιδιαίτερη μνεία αξίζει για την πόρπη, ένα από τα βασικά στολίδια της γυναίκας».!

«Τα κοσμήματα της ελληνικής φορεσιάς, εκφράζοντας άμεσα το αισθητικό επίπεδο και τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του τόπου καταγωγής τους, δένονται αρμονικά με τον τύπο της φορεσιάς και αποτελούν δικά του αναπόσπαστα διακοσμητικά στοιχεία…».

Από τους προϊστορικούς χρόνους, ο άνθρωπος συγκινήθηκε από τα αγαθά της φύσης που τον περιέβαλε και διάλεξε μερικά από αυτά για να τα κάνει στολίδια του. Τέτοια στολίδια ήταν τα περιδέραια και τα δαχτυλίδια από κοχύλια, όμορφες θαλασσινές πέτρες, κόκαλα κ.ά. Υπήρχε η εντύπωση σε αυτά τα πρώτα χρόνια ότι τα στολίδια είναι μέσο δύναμης, επιβολής, δημιουργίας, εκτίμησης από τους άλλους. Συχνά οι άνδρες στολίζονταν με σκοπό να προσελκύσουν τις γυναίκες.Αργότερα χρησιμοποιήθηκαν ο χρυσός, άργυρος, μόλυβδος, σμάλτο, ξύλο επενδυμένο με χρυσό, όλα σφυρήλατα και χυτά με πρόσθετες διακοσμήσεις.

Οι αρχαίοι Ελληνες, οι τόσο λιτοί στην εμφάνιση και ενδυμασία τους, οι μεγαλοπρεπείς μέσα στην απλότητά τους, έδιναν ιδιαίτερη σημασία σε μερικά συμπληρώματα που τόνιζαν και φανέρωναν καταστάσεις και η χρήση τους ήταν καθαρά σημειολογική. Κλαδί ελιάς φορούσε ο νικητής των Ολυμπιακών αγώνων, κλαδί από κισσό ο νικητής στις διονυσιακές γιορτές και στους θεατρικούς διαγωνισμούς δράματος, φύλλα δρυός φορούσαν στις θρησκευτικές τους τελετές, γιρλάντες από πετροσέλινο στις πένθιμες τελετές, ενώ ανθοστέφανα από φρέσκα λουλούδια φορούσαν οι άνδρες στα συμπόσια.

Cold Cream

Η πρώτη κρέμα προσώπου παρασκευάστηκε από τον Έλληνα γιατρό Γαληνό το 150 μ.Χ και ονομάστηκε cold cream. Η ονομασία αυτή οφείλεται στο οτι δίνει μια αίσθηση δροσιάς καθώς εξατμίζεται το νερό από την επιδερμίδα.

Υλικά
1/2 κούπα ελαιόλαδο (ψυχρής έκθλιψης)
1/4 κούπας απεσταγμένο νερό
2 κουτ. σούπας μελισσοκέρι
1 κουτ. σούπας ροδόνερο


Διαδικασία

1. Σε μπέιν μαρί λιώνουμε το κερί και το λάδι. Το αφήνουμε μέχρι να λιώσει καλά το κερί ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Παράλληλα βάζουμε στο τηγάνι το μπώλ με το νερό και το αφήνουμε να ζεσταθεί αρκετά, να μην πάρει όμως βράση.
2. Βγάζουμε το λάδι με το κερί από τη φωτιά και ανακατεύουμε για να σιγουρευτούμε ότι τα υλικά ομογενοποιήθηκαν. Ελέγχουμε την θερμοκρασία των λαδιών και του νερού να είναι ίδια (47 βαθμοί κελσίου). Στη συνέχεια ρίχνουμε το νερό σιγά-σιγά μέσα στο λάδι ανακατεύοντας γρήγορα και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε στον ίδιο ρυθμό μέχρι η κρέμα να κρυώσει αρκετά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μπλέντερ χειρός. Προσθέτουμε ροδόνερο και συνεχίζουμε το χτύπημα για να ενσωματωθεί πλήρως.
3. Τέλος βάζουμε την κρέμα σ' ένα βάζο καθαρό την αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
Εννοείται ότι όλα μας τα εργαλεία είναι καθαρά και αποστειρωμένα.